Total - Total

Całkowity charakter: un charakterystyczny styl funk i hip-hop, stworzony przez Seana "Puffy" Combsa już po premierze w 1996 roku.

Funkowy początek: Sean "Puffy" Combs wprowadza ten styl już w utworze "Intro".

Album rozpoczyna się od utworu "Intro", który stanowi wprowadzenie do projektu, w którym produkcja odgrywa znacznie ważniejszą rolę niż sam rytm. Ten pierwszy utwór określa charakter albumu, który ma łączyć elementy muzyki R&B i hip-hop w określonej estetyce. Pierwszy album zespołu Total, wydany w Stanach Zjednoczonych 13 lutego 1996 roku, opiera się na architekturze dźwiękowej stworzonej przez Seana "Puffy" Combsa. Wydawnictwo Bad Boy Records, w współpracy z Arista Records, odnalazło równowagę między brzmieniem miejskim a sensualnością, która przekracza oczekiwania. Całkowita długość 56 minut i 55 sekund otacza te utwory spójnym stylem, choć niektórzy uważają, że ten czas jest zbyt długi, aby utrzymać stałą jakość podczas całego słuchania.

Hip-hop jako dodatek: rymy The Notorious B.I.G. w utworze "Can't You See".

W centrum tego albumu znajduje się utwór „Can't You See”, który został uznany za jeden z najlepszych przez niektóre platformy recenzenckie. To właśnie tutaj wpływ hip-hopu staje się najbardziej wyraźny, dzięki współpracy z The Notorious B.I.G. Jego rymy, opisane jako „rap assist”, wzmacniają wiarygodność utworu, jednocześnie dodając istotny element do brzmienia R&B zespołu. Ta współpraca jest postrzegana jako „ostatni akcent”, niezbędny element, który uzupełnia całą ofertę dźwiękową. Udział Raphaela Saadiga, który również pełni rolę producenta, dopełnia zespół produkcyjny, w którym jakość chwytliwych loopów jest najważniejsza. To właśnie połączenie głębokiego brzmienia funku i „rap assist” pozwala „Can't You See” stać się jednym z najważniejszych utworów w katalogu zespołu.

Dodanie odważności: Da Brat wnosi „szarm” do „No One Else”

Album kontynuuje swoją drogę, prezentując utwory, które utrzymują napięcie narracyjne, szczególnie na utworze „No One Else”. Na tym utworze Da Brat, jedna z potwierdzonych gości, wnosi niezwykłą energię i pewność siebie. Jej obecność nie jest przypadkowa: odnawia charakter utworu, nadając mu energię, która pozwala mu konkurować z wiodącymi zespołami tamtej epoki. Wzmacnia wiarygodność utworu, jednocześnie oferując interesujący kontrast wokalny w porównaniu z głosami głównych wokalistek. Album zawiera również wers remiksowaną tego utworu, zatytułowaną „No One Else - Puff Daddy Remix”, która znajduje się na końcu listy utworów i stanowi ostateczny akcent, definiując charakter albumu niezapomnianym rytmem. Włączenie tego utworu remiksowanego pokazuje, jak projekt nawiązuje do swoich początkowych sukcesów, oferując dynamiczną reinterpretację oryginalnego utworu.

Klucz do sukcesu albumu tkwi w zdolności producenta do utrzymania charakterystycznych, "grubych" rytmów przez cały czas słuchania. Utwory takie jak "Kissin' You", "Do You Think About Us?" oraz "When Boy Meets Girl" definiują jakość płyty, utrzymując spójny, funky klimat. Te utwory, które zostały uznane za hity, pokazują, że album to nie tylko zbiór popularnych utworów, ale raczej przemyślana całość, w której każdy utwór wnosi swój wkład w ogólną wizję. Produkcja Seana "Puffy" Combs zapewnia, że te rytmy zachowują swoją moc, nawet gdy dynamika wokalna jest bardziej stonowana. To właśnie ta spójność brzmienia pozwala albumowi wyróżnić się w zestawieniu US Top R&B/Hip-Hop Albums, gdzie zajmuje miejsca w czołówce. Struktura tych utworów opiera się na chwytliwych loopach, które zachęcają do tańca, jednocześnie utrzymując pewną, charakterystyczną dla gatunku Contemporary R&B, elegancję melodyczną.

Ograniczenie czasowe: 56 minut, które sprawdzają jakość wokalna.

Pomimo wysokiej jakości tych nagrań, album ten ma pewne wyzwania związane z jego strukturą wewnętrzną. Długość całkowita, wynosząca 56 minut i 55 sekund, jest uważana przez niektórych za zbyt dłużną, co może negatywnie wpłynąć na spójność jakości od początku do końca. Ta presja czasowa podkreśla pewną cechę wokali trzech wokalistek, które są opisane jako "standardowe" na niektórych utworach. Nie generują one wystarczająco dużo ciepła wokalnego, co prowadzi do różnic w intensywności między utworami. Album kończy się wersją remixowaną zatytułowaną „No One Else - Puff Daddy Remix”, która stanowi niezapomniane zakończenie całego projektu. Ten utwór kończy listę utworów, oferując ostateczny akcent do oryginalnego utworu, jednocześnie wprowadzając odmienną rytmiczną wersję. Sean "Puffy" Combs, który wyprodukował większość albumu, dba o to, aby to zakończenie spełniało wcześniej ustalone standardy jakości. Włączenie tego remixu potwierdza ważną rolę firmy Bad Boy Records w ogólnym koncepcie projektu, od początku do końca. Wersja kończąca się tym niezapomnianym rytmem, zamyka to brzmienie, które łączy elementy funku, soulu i hip-hopu w wyjątkowy sposób, charakterystyczny dla debiutanckiego albumu.

Podsumowanie ważnego etapu

W krytycznej perspektywie Entertainment Weekly, album jest postrzegany jako zagrożenie dla tego dominującego zespołu. Formuła „gives TLC good cause to be frightened” ilustruje ambicje projektu. To właśnie ta agresywna i konkurencyjna postawa pozwala trio z Total zdefiniować się nie tylko jako prostą imitację, ale jako „hip-hop/soul vixens”, które mogą konkurować z gigantami w tej branży. Połączenie produkcji funk z nieodpartymi loopami i tymi elementami rap nie jest więc tylko estetyczne, ale również strategiczne: umacnia ono album w krajobrazie miejskim wytwórni Bad Boy Records, jednocześnie podkreślając unikalną tożsamość wokalną, która, pomimo porównań z Faith Evans czy T-Boz z TLC, dąży do wyrazistego stylu poprzez groove, a nie tylko czystą moc wokalną. Ta architektura dźwiękowa, głównie tworzona przez Seana "Puffy" Combsa i uzupełniana przez Raphaela Saadiga, opiera się na spójnym stylu, który odrzuca oczekiwania różnorodności na rzecz spójnej muzyki funk. Włączenie remixu utworu „No One Else - Puff Daddy Remix” potwierdza, że album jest traktowany jako żywy obiekt, w którym każda ścieżka, od intro do zakończenia, przyczynia się do ustanowienia wysokiego standardu jakości. Cały album studyjny Total to pierwszy album trójki kobiecych artystek R&B, wydany w Stanach Zjednoczonych 13 lutego 1996 roku przez wytwórnie Bad Boy Records i Arista Records. Został on uplasowany na 23. miejscu w Billboard 200 i zajął piąte miejsce w kategorii Top R&B/Hip-Hop Albums. Album został nagrodzony platyną przez Recording Industry Association of America (RIAA). Na albumie gościnnie wystąpiły Da Brat i The Notorious B.I.G. Utwór „Can't You See” jest uznawany za najlepszy utwór na albumie na niektórych platformach recenzenckich. Album jest klasyfikowany jako Contemporary R&B. Krytycy opisują głosy trzech wokalistek jako „standardowe”. Album jest dostępny w wersji winylowej (LP), wydanej w 1996 roku. Utwór „No One Else” zawiera udział Da Brat. Utwór „Can't You See” zawiera udział The Notorious B.I.G. W liście utworów znajduje się remix zatytułowany „No One Else - Puff Daddy Remix”. Kolejny album studyjny: Kima, Keisha & Pam (1998).

Dane techniczne

- Data wydania: 13 lutego 1996 - Wydawca: Bad Boy Records - Lista utworów: 15 (56 minut 55 sekund) - Intro/outro: Intro / No One Else - Puff Daddy Remix - Goście: Da Brat, The Notorious B.I.G.