TripleGo - 33

TripleGo, duet z Montreuil, którego korzenie sięgają roku 2017 (2020), udoskonala swoją eksperymentalną tożsamość dzięki nowemu albumowi studyjnemu, zatytułowanemu "33". Wydany 22 maja 2025 roku przez wytwórnię Twareg, album ten jest bezpośrednią i spójną kontynuacją poprzednich wydawnictw kolektywu, w szczególności GIBRALTAR (2023) i poprzedniej płyty, NOIR CARBONE (2024). Po latach pracy nad dyskografią, obejmującej Machakil, Yeux Rouges oraz projekt społeczny TWAREG 2.1 (2021), duet Sanguee i Momo Spazz potwierdza swoją pozycję pionierów "cloud rap" we Francji, nie dążąc do łamania schematów.

Zanurzenie w dźwiękowym świecie stworzonym przez artystów

Album rozpoczyna się utworem Dreamin, pierwszym, który od razu wprowadza słuchacza w eksperymentalne brzmienia charakterystyczne dla tego duetu. Ta atmosferyczna introdukcja nie próbuje zaimponować nagłymi zmianami, ale tworzy świat, w którym bogata produkcja stanowi tło dla tekstów, które nie boją się wyrażać. Głos jest wyraźny, nie zagłuszony, co przekształca tę introdukcję w prawdziwy znak rozpoznawczy albumu, potwierdzając, że tożsamość artystyczna w całości leży w rękach Momo Spazz i Sanguee. Nie ma potrzeby zapraszania gości, aby potwierdzić ten dźwięk; spójność stylistyczna jest tak silna, że wszelkie zewnętrzne wpływy stają się zbędne.

Narracyjna głębia bez kompromisów.

W tych kluczowych utworach, gęsta produkcja stanowi tło dla tekstów, które nie szczędzą słów, ilustrując surową siłę, kontrastującą z lekkością wprowadzenia. Zamiast próbować urozmaicić brzmienie za pomocą innych artystów, duet utrzymuje spójną linię, w której każdy utwór dodaje coś do przekazu. Gęstość dźwięku jest tutaj jedynym motorem opowieści, co dowodzi, że wewnętrzna spójność wystarczy, aby poruszać tak trudne tematy, bez konieczności sięgania po zewnętrzne współprace, aby dodać głosu.

Szczyt spójności stylistycznej

Dalej w trackliście, na dziewiątym utworze, Class Business ilustruje szczyt spójności stylistycznej, która ukształtowała się między wydaniami GIBRALTAR (2023) i NOIR CARBONE (2024). Ten utwór stanowi precyzyjny punkt równowagi w twórczości duetu, gdzie tekst i dźwięk współgrają bez żadnych dysonansów. Jest to dodatkowy dowód na to, że siłą TripleGo jest jego zdolność do utrzymywania unikalnej wizji od samego początku, od 2020 (2017) aż do tego ważnego wydania w 2025 roku. Produkcja osiąga szczyt równowagi, gdzie każdy element jest umieszczony, aby służyć ogólnemu przekazowi, bez próby obciążania albumu niepotrzebnymi elementami lub gośćmi, którzy nie pasują do tego zamkniętego świata.

Radosne i samotne zakończenie albumu.

Album kończy się radosną, a zarazem samotną nutą, utworem Mamacita, ostatnim na płycie. To zakończenie ostatecznie definiuje charakter albumu jako dzieło autonomiczne, odchodzące od konwencji promocji poprzez współpracę z innymi artystami. W tym ostatnim utworze duet potwierdza, że jego dążenie do ponadczasowości nie wymaga żadnej zewnętrznej akceptacji, aby istnieć. To właśnie w tym, jedenastym utworze, album 33 nabiera wymiaru manifestu spójności, gdzie głos duetu dominuje bez żadnych kompromisów w obrębie konceptualnych granic jego własnego świata dźwiękowego. Kompaktowa struktura 33, składająca się z jedenastu utworów o łącznej długości 35 minut i 34 sekund, świadczy o rygorystycznej dyscyplinie edytorskiej, gdzie każdy utwór ma znaczenie w tej zamkniętej architekturze dźwiękowej. Album ten stanowi logiczne i dopracowane rozwinięcie poprzedniej edycji, NOIR CARBONE (2024), umacniając artystyczną ścieżkę zapoczątkowaną już na początku działalności, z 2020 (2017), przy jednoczesnym zachowaniu niezmiennej spójności stylistycznej od momentu rozpoczęcia projektu społecznościowego TWAREG 2.1 (2021). Poza aspektami technicznymi, produkcja, którą wspólnie realizują Momo Spazz i Sanguee, potwierdza, że siłą TripleGo jest jego zdolność do budowania autonomicznego świata, niezależnego od zewnętrznych akceptacji. To podejście wewnętrzne, widoczne już od atmosferycznych brzmień Dreamin po radosne zakończenie Mamacita, dowodzi, że duet doskonale opanował własny język muzyczny, od swoich początków w Montreuil. Album ten nie jest więc radykalną zmianą, ale naturalną ewolucją zespołu, który potrafił przekształcić swoją długotrwałą działalność w solidną i ponadczasową tożsamość artystyczną, zakorzenioną w francuskich konwencjach "cloud rap", jednocześnie eksplorując bardziej eksperymentalne obszary dźwiękowe. Między Dreamin, który otwiera album, a Mamacita, który definiuje jego tożsamość, 33 nie dąży do innowacji w formie, ale do pogłębienia już dobrze ugruntowanej tożsamości. Po poprzednich wydawnictwach, takich jak GIBRALTAR (2023) i NOIR CARBONE (2024), ten album potwierdza, że siłą duetu jest jego zdolność do tworzenia gęstej, spójnej i zdecydowanie wewnętrznej muzyki. Produkcja, którą realizują Momo Spazz i Sanguee, pozostaje centralnym elementem dzieła, czyniąc ten album kluczowym etapem w zrozumieniu ewolucji zespołu, który potrafił zbudować własny świat, nie potrzebując zewnętrznych współprac, aby potwierdzić swoją legitymację.

Specyfikacja techniczna

- Data premiery: 22 maja 2025 - Wydawca: Twareg - Liczba utworów: 11 (35 minut 34 sekundy) - Numery katalogowe: Dreamin / Mamacita - Poprzedni album: NOIR CARBONE (2024)