Ty Dolla $ign - Beach House 3

Album "Beach House 3" rozpoczyna się od bezkompromisowej, pop-R&B kompozycji.

"Famous": główny singiel, który zapowiada parady gwiazd.

"Famous", pierwszy utwór na albumie, działa jak manifest. Produkcja łączy delikatność R&B z energetycznymi elementami hip-hopu, tworząc natychmiastowy kontrast między introspektywnym wokalem a mocnym rytmem. To tutaj Ty Dolla $ign ustanawia swoje zasady: zgadza się być centrum projektu, w którym współpracują różne artystki, ale nie rezygnuje ze swojej unikalnej melodyki. Ten utwór stanowi punkt odniesienia, zanim rozpocznie się prawdziwa feeria.

"Ex" (feat. YG) i "Don't Judge Me" (feat. Future & Swae Lee): napięcie między delikatnym R&B a agresywnym trapem.

Podobne napięcie można usłyszeć w utworze Don't Judge Me (piąty utwór), gdzie Future i Swae Lee dodają podwójną dawkę energii trap, wzmacniając "uliczny" charakter projektu, jednocześnie poszerzając jego grono odbiorców. Te dwa utwory ilustrują strategię dywersyfikacji: Ty Dolla $ign wykorzystuje kontrasty, aby jednocześnie dotrzeć do różnych grup odbiorców. Produkcja, którą zapewnili Mike Will Made It, DJ Mustard i inni współpracownicy, oscyluje między tymi przeciwnymi biegunami, nie decydując się na żadną konkretną ścieżkę, co tworzy stałe napięcie, które po kilku odsłuchach może stać się męczące.

"Droptop in the Rain" (feat. Tory Lanez): energia pop-R&B, która kontrastuje z utworami instrumentalnymi.

Tory Lanez pojawia się na utworze Droptop in the Rain (ścieżka 6), wnosząc charakterystyczny styl i energię pop-R&B, która doskonale wpisuje się w całość projektu. Jego udział stanowi kontrastowe przejście, szczególnie zauważalne w zestawieniu z instrumentalnymi lub wprowadzającymi utworami rozproszonymi na płycie. Ponownie, produkcja utrzymuje równowagę między melodią a rytmem, ale nigdy nie osiąga tej wyjątkowości, która mogłaby uczynić z tego albumu arcydzieło, a nie tylko zbiór utworów.

Podsumowanie: nadmiar gościnnych występów, który osłabia tożsamość projektu Beach House 3.

Artykuł przypomina, że Ty Dolla $ign jest przede wszystkim autorem, kompozytorem i wykonawcą, który potrafi wyrazić emocje bez wsparcia gości. Ten moment wokalnej samotności kontrastuje ze strategią marketingową, którą prezentują single promocyjne, takie jak Message in a Bottle i Dawsin's Breek, które zostały wydane jednocześnie 20 września 2017 roku, jeszcze przed oficjalnym ogłoszeniem listy utworów 23 października. Ostatni utwór na albumie, Nate Howard Intro, działa jak uroczysty epilog. Utwór zamyka album na melancholijnej nutce, która kontrastuje z energią poprzednich utworów, takich jak Famous Last Words. Warto zauważyć, że album ten jest bezpośrednim kontynuacją Campaign (2016), jego poprzedniego albumu studyjnego, i zapowiada Featuring Ty Dolla $ign (2020). Całkowity czas trwania albumu, 51 minut i 50 sekund, na dwadzieścia utworów, potwierdza, że jest to projekt pełen treści, w którym każda minuta się liczy. Strategia albumu opiera się na rygorystycznym przeplataniu utworów solowych i kolaboracji, tworząc rytm, który oscyluje między introspekcją a komercyjnym sukcesem. Podobnie, Tory Lanez pojawia się na utworze Droptop in the Rain (pozycja 6), podczas gdy ich spotkanie na „SHOW ME LOVE” nastąpi dopiero w 2025 roku. Album ten jest również bezpośrednią kontynuacją dyskografii Campaign, jego poprzedniego albumu studyjnego, jednocześnie zapowiadając kierunek, w którym podąża Featuring Ty Dolla $ign. Obecność Pharrella Williamsa i Wiz Khalify na utworze Stare (pozycja 10) lub Damiana Marley'ego i Skrillexa na utworze So Am I (pozycja 12) ilustruje tę chęć łączenia się z prestiżowymi artystami na każdym etapie procesu twórczego. Jednak ta kumulacja kolaboracji nie zawsze udaje się zamaskować fragmentaryczność narracyjną albumu. Całkowity czas trwania, 51 minut i 50 sekund, na dwadzieścia utworów, potwierdza, że jest to projekt pełen treści, w którym każda minuta się liczy, ale nadmiar występujących artystów czasami uniemożliwia wyłonienie się w pełni wyrażonej tożsamości artystycznej. Beach House 3 to album, który uzyskał status złota od Recording Industry Association of America, co potwierdza jego komercyjny sukces, pomimo jego słabości strukturalnych. Zadebiutował na 11. miejscu listy Billboard 200, sprzedając 29 000 albumów w pierwszym tygodniu, co dowodzi, że przemawia do szerokiej publiczności. Jednak za liczbami kryje się prawda artystyczna: nadmiar kolaboracji (10 utworów na 20) uniemożliwia albumowi stworzenie spójnej narracji. Prestiżowi goście — Pharrell Williams, Lil Wayne, Future, Skrillex — podnoszą poziom dźwiękowy, ale kosztem ciągłej fragmentaryczności, która uniemożliwia Ty Dolla $ign w pełni wyrażenie własnego głosu. Andy Kellman z AllMusic ma rację, twierdząc, że ten album jest dowodem talentu, nawet jeśli Corrigan B z Tiny Mix Tapes dodał, że pozostaje uniwersalnie przyjemny, ale nigdy nie staje się definitywnie zapadający w pamięć. Beach House 3 to solidny album, ale zbyt przypomina antologię, aby móc ubiegać się o miano dzieła sztuki.

Specyfikacja techniczna

- Data wydania: 27 października 2017 - Wydawca: Atlantic - Utwory: 20 (51 minut 50 sekund) - Otwierający/zamykający utwór: Famous / Nate Howard Intro - Goście: Nathaniel Alford, Twice As Nice, Lil Wayne, THE-DREAM, YG, Tory Lanez, Future, Swae Lee, Jeremih, 24hrs, Pharrell Williams, Wiz Khalifa… - Poprzedni album: Campaign (2016)