Yeat - ADL

Album "ADL" to manifest artystyczny, w którym Yeat dokonuje radykalnej zmiany stylu, rezygnując z charakterystycznej dla niego szybkości na rzecz podejścia opisanego jako "polished and meticulous". Projekt, wydany po minialbumie Dangerous Summer (sierpień 2025), który stanowił zapowiedź, odzwierciedla bezpośredni wpływ podróży po Europie i Japonii, a także nową powściągliwość, wynikającą z zakończenia związku miłosnego. Produkcja została wzbogacona o dodatkowe elementy po sesjach nagraniowych, co jest rzadkością w przypadku Yeata. Prace te, zrealizowane w willach w Saint-Tropez, nadzorowali jego producenci, Bnyx i Sapjer. Album składa się z 21 utworów, a jego łączny czas trwania, wynoszący dwie godziny, sugeruje monumentalne ambicje, które kontrastują z narracją, którą niektórzy krytycy uważają za momentami zbyt krótką.

Face The Flamë: surowe połączenie brzmień i elektroniki w drugim utworze.

Drugi ważny utwór to Face The Flamë, który już na początku albumu, po intro, ukazuje jego różnorodność. Połączenie Yeat, YoungBoy Never Broke Again i Grimes wnosi surową energię (YoungBoy) oraz kontrast pop/elektroniczny (Grimes), doskonale ilustrując napięcie między agresywnym rapem a muzyką elektroniczną. W tym utworze obecność YoungBoy Never Broke Again przypomina jego wcześniejszy występ na Shmunk (AftërLyfe, 2023), podczas gdy Grimes dodaje warstwę electro-pop, która komplikuje brzmienie. To zestawienie tworzy silny kontrast między agresją rapu a płynnością syntezatorów, oznaczając moment, w którym Yeat eksploruje nowe obszary, nie rezygnując całkowicie ze swojej charakterystycznej "slick" stylizacji i efektów. Gęstość wokalu w tym utworze pokazuje, jak album próbuje pogodzić różne, często niekompatybilne światy muzyczne.

Griddlë & My Way: fuzja R&B i indie na utworach 4 i 8.

Kontynuacja melodyjnej linii dźwiękowej jest widoczna w utworze numer 4, zatytułowanym Griddlë, gdzie Don Toliver wzmacnia elementy R&B/trap, kontynuując charakter wcześniejszych współprac duetu, jak w utworach NEW HIGH (LYFESTYLE, 2024). Dalej, utwór numer 8, My Way, z Julią Wolf, dodaje do projektu nutę alternatywnego popu lub indie, poszerzając spektrum muzyczne poza tradycyjny trap. Te dwa utwory pokazują, jak Yeat wykorzystuje swoje współprace, aby urozmaicić brzmienie: Don Toliver zakorzenia album w płynnej i melodyjnej tradycji R&B, podczas gdy Julia Wolf wnosi indieowy charakter, który odchodzi od standardowych miejskich schematów. Ta zdolność do przełączania się między ciepłym wokalem jednego artysty a świeżością alternatywną drugiego pozwala albumowi utrzymać pewną różnorodność dźwiękową, pomimo jego znacznej długości.

Went Wrong: tekstura 070 Shake w utworze 15.

Około jednej trzeciej albumu, utwór 15, zatytułowany Went Wrong, z udziałem 070 Shake, wprowadza znaczącą zmianę w teksturze i dynamice całego albumu. W tym utworze 070 Shake wnosi charakterystyczny styl i unikalną barwę głosu, które kontrastują z bardziej dopracowanymi produkcjami obecnymi na albumie. Jej obecność to chropowaty i charakterystyczny głos, który wyróżnia się na tle bardziej wyrafinowanych aranżacji, tworząc potrzebną zmianę w teksturze w projekcie o tak specyficznym charakterze, jakim jest "polished". Ta współpraca podkreśla umiejętność Yeata w integrowaniu alternatywnych wokali, które przełamują jednolitość współczesnego trapu. Tekstura, którą 070 Shake wnosi w tym konkretnym utworze, pokazuje, że album nie ogranicza się tylko do klasycznych współprac, ale również eksploruje nietypowe głosy.

Podsumowanie ambicji, które okazały się przesadzone: w kierunku mainstreamu?

Album rozpoczyna się od utworu Purpose General, który stanowi fundament tej stylistycznej przemiany, jeszcze zanim pojawiają się pierwsze gościnne występy, a kończy się na Up From Here, oferując zakończenie, które zamyka ten godzinny i dwuminutowy projekt. Ta struktura otacza podróż, w której Yeat powraca do swoich własnych kompozycji po sesjach nagraniowych, co jest dla niego nowym doświadczeniem, zainspirowanym jego powściągliwością oraz inspirującymi podróżami po Europie i Japonii. Produkcja, realizowana w willach w Saint-Tropez z Bnyx i Sapjer, obejmuje również uważne słuchanie muzyki ambient artystów takich jak Jon Hassell, w celu zidentyfikowania potencjalnych sampli, co wzmacnia aspekt „polished and meticulous” opisany przez artystę. To rygorystyczne podejście kontrastuje z szalonym tempem jego poprzednich prac, stanowiąc wyraźne odejście od LYFESTYLE (2024) i szybkiego tempa, które charakteryzowało jego dotychczasową karierę. Obecność tak różnorodnych gości, w tym takich postaci jak Elton John, Kid Cudi czy Swizz Beatz, ilustruje chęć łączenia często niespójnych światów dźwiękowych. Współprace z YoungBoy Never Broke Again na utworach Shmunk (AftërLyfe, 2023) i Don Toliver na utworach NEW HIGH (LYFESTYLE, 2024) pokazują, że ta strategia gościnnych występów nie jest nowa, ale tutaj jest ona doprowadzona do ekstremum, z dziesięcioma utworami, w których występują goście. Ta eklektyczność, od alternatywnej pop muzyki Julii Wolf, przez płynny R&B Dona Tolivera, po charakterystyczny styl 070 Shake, tworzy szeroką tożsamość dźwiękową, ale czasami oceniana jest jako pozbawiona wyraźnego kierunku artystycznego przez niektórych krytyków. Album ten można postrzegać jako pomost do mainstreamowych trendów, potencjalnie przygotowując grunt pod zapowiedzianą trasę koncertową Love/Lyfe Tour, mającą promować ten dopracowany manifest, który próbuje pogodzić agresję rapu z wyrafinowaną i przemyślaną estetyką. Ocena ADL jest złożona, oscylując między uznaniem za ambicję, a krytyką za przesadę. Według Metacritic, projekt otrzymał oceny „mixed or average” ze średnią 54/100. Dla Clash, album wydaje się przesadny i czasami pozbawiony celu, brakuje mu spójnej tożsamości między jego dwiema teoretycznymi stronami. Ekscentryczna lista współpracowników, od YoungBoy Never Broke Again po Eltona Johna, jest postrzegana jako dowód braku wyraźnego kierunku artystycznego, przypominając „widescreen blockbuster” z pięknymi dekoracjami, ale z niewielką fabułą. Anthony Fantano i Paul Attard z Slant podkreślają, że album poświęca ekscentryczną osobowość, która definiowała Yeata, popychając go w kierunku mainstreamowych trendów inspirowanych Kanye Westem. Mosi Reeves z Rolling Stone zauważa pozytywną ewolucję w tej próbie zmiany stylu, ale nadmierne elementy w niektórych utworach, takich jak Geek Luv lub Silk Face, są wymieniane jako przeszkody dla odbiorców niezaznajomionych z jego twórczością. Z 21 utworami, trwającymi godzinę i dwie minuty, projekt jest postrzegany jako przesadny, poświęcający unikalność artysty na rzecz strategii konformizmu, która może zniechęcić wiernych fanów, jednocześnie próbując zdobyć szeroką publiczność mainstreamową.

Specyfikacja techniczna

- Data premiery: 27 marca 2026 - Wydawnictwo: Capitol Records, Field Trip Recordings, Lyfestyle Corporation - Utwory: 21 (1 godzina 02 minuty) - Otwarcie / zamknięcie: Purpose General / Up From Here - Goście: YoungBoy Never Broke Again, Grimes, Elton John, Don Toliver, BNYX®, Julia Wolf, King Kylie, Kid Cudi, 070 Shake, Swizz Beatz, Joji - Poprzedni album: LYFESTYLE (2024)