Steve Lacy - Communiqué

สตีฟ เลซีย์ ไม่ได้บันทึกแผ่นเพื่อเติมเต็มช่องว่าง แต่เขาขุดเจาะรอยร้าวที่เสียงลมหายใจของเขาเท่านั้นที่จะได้ยิน Communiqué ซึ่งออกวางจำหน่ายในปี 1997 ภายใต้สังกัด Soul Note เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางของนักแซกโซโฟน soprano ผู้สร้างผลงานในทศวรรษ 50 และ 60 ด้วยอัลบั้มเช่น Soprano Sax (1958) หรือ Reflections: Steve Lacy Plays Thelonious Monk (1959) ระหว่างแผ่นก่อนหน้าของเขา Packet ที่ออกวางจำหน่ายในปี 1995 และอัลบั้มถัดไปคือ Sands (1998) โปรเจกต์นี้กำหนดตัวเองให้เป็นแถลงการณ์แห่งความโดดเดี่ยวทางดนตรี เพลงสิบเอ็ดเพลงก่อตัวเป็นชุดต่อเนื่องที่ศิลปินจัดเรียงเสียงของตัวเองผ่านบทสนทนาส่วนตัวกับมาตรฐานที่เขาตีความใหม่โดยไม่ทรยศ

Who Knows: แถลงการณ์ของความโดดเดี่ยวที่ยอมรับ

การเปิดเดี่ยวเกิดขึ้นทันที Who Knows ซึ่งประพันธ์โดย Thelonious Monk ไม่ได้ปรากฏตัวในฐานะชิ้นงานแจ๊ซธรรมดา แต่กำหนดเจตนาของโปรเจกต์ตั้งแต่วินาทีแรก เพลงเปิดตัวนี้ไม่ใช่แบบฝึกหัดทางเทคนิค แต่เป็นการยืนยันทางการเมืองแห่งความเงียบที่ไม่ต้องการการตรวจสอบจากภายนอกใด ๆ มันวางกฎเกณฑ์ของแผ่นที่ศิลปินให้ตัวเองเป็นสถาปนิกด้านเสียงเพียงคนเดียว

Blue Monk & Peggy's Blue Skylight: การยกย่องเชิงวิพากษ์ต่อมาตรฐาน

เสียงแซกโซโฟนโซปราโนที่เปี่ยมด้วยหัวใจยังคงสั่นสะเทือนต่อไปผ่านบทเพลงที่ถูกตีความใหม่อย่างซื่อสัตย์แต่เป็นส่วนตัว Blue Monk ซึ่งเขียนโดย Thelonious Monk และ Peggy's Blue Skylight ของ Charles Mingus ไม่ใช่เพียงการอ้างอิง แต่เป็นการแสดงออกถึงความจงรักภักดีในเชิงวิพากษ์ Steve Lacy ได้ย่อยสลายผลงานเหล่านี้ด้วยความเข้มงวดที่เปลี่ยนมาตรฐานดนตรีให้เป็นบทเพลงใหม่โดยไม่ทำให้เสียเอกลักษณ์ การผลิตแบบโซโล่ช่วยให้สามารถเน้นย้ำความละเอียดยิบของเสียงแซกโซโฟนโซปราโนที่สามารถร้องเหมือนมนุษย์แต่ยังคงรักษาความแม่นยำทางดนตรีไว้

Esteem, Prayer & Wickets: บทเพลงต้นฉบับที่วางอยู่ตรงกลางอัลบั้ม

ความหนาแน่นของการประพันธ์ปรากฏชัดผ่านการจัดสลับกันระหว่างมาตรฐานดนตรีที่ถูกตีความใหม่และผลงานที่ศิลปินเป็นผู้เขียนเอง Esteem, Prayer และ Wickets ซึ่งทั้งหมดนี้ Steve Lacy เป็นผู้ประพันธ์ ล้วนทำหน้าที่เป็นจุดหมุนทางเรื่องราวตรงกลางอัลบั้ม บทเพลงเหล่านี้ไม่ใช่เพียงช่วงพัก但它们คือกระดูกสันหลังดั้งเดิมของโปรเจกต์ที่ผสมผสานการตีความใหม่และการสร้างสรรค์ส่วนตัว พวกมันพิสูจน์ให้เห็นว่าการไม่มีการร่วมมือจากภายนอกไม่ใช่ข้อจำกัด แต่เป็นการตัดสินใจทางศิลปะโดยเจตนา แต่ละบทเพลงต้นฉบับนำพาโทนสีทำนองที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองโดยไม่แข่งขันกับมาตรฐานดนตรีที่ล้อมรอบอัลบั้ม

Communiqué: วงจรทำนองที่ปิดท้ายโปรเจกต์โซโล่

บทสรุปทางดนตรีมาถึงที่เพลงซึ่งมีชื่อเดียวกับอัลบั้ม Communiqué ซึ่งประพันธ์โดย Mal Waldron และ Steve Lacy ปิดท้ายการเดินทางใน 11 เพลงด้วยลูปที่ปิดวงจรของการประพันธ์เดี่ยว ชิ้นงานชิ้นสุดท้ายนี้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่จบลง แต่ยังสรุปเนื้อหาทั้งหมดของโปรเจกต์ไว้ในเพียงหนึ่งท่อน การปรากฏตัวของ Mal Waldron ในการประพันธ์ได้รับการบันทึกไว้ในเครดิตอย่างเป็นทางการและถือเป็นลายเซ็นแห่งความร่วมมือชั่วคราวภายในอัลบั้มที่โดดเดี่ยวอย่างอื่น ชิ้นงานสุดท้ายนี้ปิดวงจรด้วยทำนองที่ดูเหมือนจะตอบคำถามที่ถูกตั้งขึ้นตั้งแต่ Who Knows ระหว่าง Monk และ Lacy ระหว่าง Waldron และ Lacy ระหว่างเพลงมาตรฐานที่ได้รับการทบทวนใหม่และการประพันธ์ต้นฉบับ Steve Lacy จัดการเส้นทางที่ไม่ต้องการอะไรจากใครเลย Communiqué เป็นมากกว่าอัลบั้ม; มันคือสถาปัตยกรรมแห่งความเงียบงันที่แต่ละเพลงทำหน้าที่เป็นข้อต่อในโซ่ไม่ขาดสายของการใคร่ครวญ

ข้อมูลทางเทคนิค

- วันวางจำหน่าย : 1997 - ค่ายเพลง : Soul Note - จำนวนเพลง : 11 - เพลงเปิด/ปิด : Who Knows / Communiqué