18 - Collect

18.'in Collect adlı albümü, 2016'da Houndstooth plak şirketinden çıktı ve sanatçının kendisi tarafından büyük ölçüde üretilen bir yapının üzerine inşa edilmiş, içe dönük bir keşfi konu alıyor. Bu vinil (LP) baskısı, sesin her parçada ön planda olduğu bir ifade alanı sunarken, bazı dış kaynaklar da bu samimi manzarayı zenginleştiriyor.

Descent: 18+ tarafından üretilen, Victor Tricard'ın klavye çaldığı bir parça.

Albüm, Descent adlı bir parçayla başlıyor. Bu parça, sanatçının hem yapımcı hem de ana yazar olarak yer aldığı, kendi sorumluluğunda bir yaklaşımın temelini oluşturuyor. Bu parçada, enstrümantal kısım için Victor Tricard ile çalışılmış ve sesin 18+'in rehberliğinde dinleyiciyi kişisel bir evrene taşıdığı bir doku yaratılmış. İlk notalardan itibaren, kayıt öncelikle bir içe dönüklük olarak tasarlanmış ve ticari rap müzik kurallarından uzaklaşarak, her cümlenin hassasiyetle ifade edildiği, albüme adını veren bir "içsel anların koleksiyonu" olarak öne çıkıyor.

Leaf ve Drama: Starkey'in, özerklik ve dış katkılar arasındaki gerilim.

Eğer Leaf, 18+ tarafından tamamen kontrol edilen bu ses ortamını onaylıyorsa, albüm aynı zamanda dışarıdan gelen prodüktörlerin katkılarıyla farklılıklar da sunuyor. Örneğin, Starkey tarafından üretilen Drama, tüm albüme farklı bir dokunuş katıyor ve işbirliğinin merkezi sesi asla silmeden nasıl zenginleştirebileceğini gösteriyor. B yüzünde, Down, Starkey'in izlerini takip ederek bu yeni parçayı bestelerken, Space ise bestesi için MJ Nichols'dan yardım alıyor. Bu seçimler, 18+'in her parçada ön planda kalmasını sağlarken, ses dokularını çeşitlendirme isteğini gösteriyor.

Wet Blunt ve Gliders: C Powers, ses yaklaşımını defalarca yeniliyor.

C Powers'ın etkisi, Wet Blunt ile başlıyor; burada 18+ ile birlikte parçayı besteliyor ve daha sonra albümde Gliders ve Agents için tekrar ortaya çıkıyor. Bu düzenli varlık, bir prodüktörün nasıl farklı parçalara aynı albüm içinde tutarlılık katabileceğini, farklı atmosferler sunarken de sanatçının merkezde kalmasını sağlayabileceğini gösteriyor. Bu parçalarda, ortak besteleme, sanatçının ön planda kalmasını sağlarken, prodüksiyonun tek bir tarza sınırlı kalmamasını mümkün kılıyor.

Robbery: C Powers'ın ses yaklaşımını yenilediği önemli parça.

C yüzünde, Robbery adlı parça, C Powers'ın 18+ ile yeniden bir araya geldiği önemli bir anı temsil ediyor ve bu, zaten çok çeşitli bir albüme yeni bir boyut katıyor. Bu parça, farklı katkıları bir araya getiren bir köprü görevi görüyor, ancak sanatçının kişisel ifadesinin bütünlüğünü koruyor. Bu, prodüksiyonun ruhunu kaybetmeden gelişebileceğinin bir kanıtı; her katkı, 18+ tarafından domine edilen bu ses düzenine ek bir katman ekliyor.

Çorba ve Yavaş: 18+'in tartışmasız liderliğiyle tamamlanan bir yolculuğun sonu.

D yüzü, Soup ve Slow adlı iki parça ile bu yolculuğu tamamlıyor. Bu iki parça tamamen 18+ tarafından üretilmiş ve sanatçının yönlendirdiği bir yazım tarzıyla stilistik bir tutarlılık sağlıyor. Bu parçalarda, 18+'in bağımsız prodüksiyonu ön plana çıkıyor ve diskin oluşturulmasında dışarıdan katılımlar olsa bile, yine de sanatçının vizyonunun hakim olduğunu gösteriyor. Albüm, böylece daha da güçlendirilmiş bir samimiyetle sona eriyor; her parça, ister Victor Tricard, Starkey veya C Powers tarafından imzalanmış olsun, 18+'in kişisel evrenine bağlı kalıyor.

Sonuç olarak, Collect adlı albüm, her şarkısıyla, ister 18+ tarafından üretilmiş olsun, ister Starkey veya C Powers gibi ortaklarla yapılmış olsun, sanatçının hakim olduğu bir ses düzenine sahip bir çalışma olarak öne çıkıyor. Bazı şarkılardaki ortak çalışmalar, işbirliğinin merkezi sesi asla silmeden nasıl zenginleştirebileceğini gösterirken, dışarıdan yapılan katkılar, Descent ve Robbery gibi önemli şarkılar etrafında şekillenen içsel bir konuyu daha da belirginleştirmeye hizmet ediyor. Bu, her parçanın, Leaf'den Slow'ye kadar, konuyu samimi bir evrene yerleştirdiği ve 18+'nin yönlendirdiği bir yazım tarzının hakim olduğunu gösteren bir doğrulama. Bu, çeşitli katkılarla bile, sanatçının vizyonunun ön planda olduğunu teyit ediyor.