Ab-Soul - These Days…

Ab-Soul bir albüm çıkarmıyor, bir araya gelme düzenliyor. Ancak bu, içki içip eğlenilen bir parti değil. Kayıtların büyük kısmı, Los Angeles'taki Mac Miller'ın evinde bulunan ve "The Sanctuary" olarak adlandırılan red room stüdyosunda yapılıyor. Ab-Soul eğlenceden bahsediyor, ancak bunun arkasında, her konuğun ek bir enstrüman olduğu bir ses düzenlemesi yatıyor.

Mekanın Üretici Rolü

These Days… hakkında konuşurken, onu mümkün kılan yeri anmamak olmaz: Mac Miller'ın ev stüdyosundaki "red room". Sounwave, Tae Beast, Skyhe Hutch ve Tommy Black, Ab-Soul ile birlikte burada çalıştı.

Gods Reign feat. SZA ve Hunnid Stax feat. ScHoolboy Q: Bu işbirlikleri, projenin Batı Yakası sahnesine kök salmasını sağlıyor.

Albüm sadece bir solo albüm değil, aynı zamanda Kaliforniya rap müziğinin bir haritası. Albümün başlangıcında yer alan Gods Reign ile Ab-Soul, SZA'yı tanıtıyor. Onun varlığı sadece süsleme amaçlı değil: SZA, Ab-Soul'un daha sakin ve analitik akışıyla hemen tezat oluşturan melodik bir ses getiriyor. Bu, vokal tınıları arasındaki bir zıtlık; neredeyse sanki kadın sesi, parçanın ses alanını genişletmek için kullanılıyor. Daha sonra, Hunnid Stax parçası ScHoolboy Q'yu ağırlıyor. Yine, bu sadece farklı akışların üst üste binmesi değil: ScHoolboy Q, kendi kendine özgü tınısını, o derin ve sakin sesi getiriyor; bu da parçaya ek bir ağırlık katıyor, sanki parça aynı melodi üzerinde yürümek için iki farklı bedene sahip gibi.

World Runners feat. Lupe Fiasco & Nevermind That feat. Rick Ross: Topluluğun TDE çevresinin ötesine uzanan bir genişleme.

Ayrıca, Twact gibi, Jinx ve Short Dawg'ın yer aldığı parçalarda, iş birlikleri daha mütevazı. Burada amaç, bir yıldızı öne çıkarmak değil, zaten var olan bir ses evrenini zenginleştirmek. Albüm, bu mantıkla işliyor: her konuk, parçaya kattığı şey için seçiliyor, popülerliği için değil. Ab-Soul, bu katılımları bir caz grubunu yönetir gibi yönetiyor: herkesin bir rolü var ve her şey, seslerin toplamıyla ortaya çıkıyor.

Değerlendirme: Her konuğun bir enstrüman olduğu bir "Top Dawg party".

These Days…, bireysel sololarla veya teknik akışlarla öne çıkmaya çalışan bir albüm değil. Bu, bir kolektif çalışma olarak tasarlanmış, samimi bir ortamda kaydedilmiş ve uyumlu bir ekibin ürettiği bir albüm. İş birlikleri, basit bir pazarlama eklemesi değil; parçanın tasarım aşamasından itibaren ses yelpazesini genişletmek için entegre edilmişler, ancak projenin kimliğini koruyorlar. Sonuç, her parçanın ortak bir kitabın bir sayfası gibi hissettirdiği, aynı odada, aynı mikrofonlarla ve aynı fikirlerle yazıldığı bir albüm.