Bobby Womack - My Prescription

Pop ve rock unsurlarıyla kendi popüler geçmişini diske işleyerek ses evrenini genişletiyor, Fly Me to the Moon (1968) gibi önceki modelin bir kopyacılığından uzak duruyor. Yedi onlu yıllar soul türünün geleneksel beklentileri karşısında pop-rock tonunu hemen belirleyen açılış parçası olan ve tracklist'te açıkça yer alan How I Miss You Baby, resmi sıralamada ilk sırada bulunan bu giriş eseri, dış sesli konuk isimlere (feat.) ihtiyaç duyulmadan gelenekteki on bir şarkının yolculuğunu orta tempolu enerjisiyle tanımlıyor. Herb Kravitz tarafından çekilen kapak fotoğrafındaki yapı da bu açılış seçimi ile uyum içinde çalışarak ilk saniyelerden itibaren vokalde Bobby Womack'ın tipik saflığını yeni gelişen rock etkileşiyle konuşan bir ses ortamı kuruyor.

Arkansas State Prison ve Everyone's Gone To The Moon, projenin merkezinde yer alıyor Diskin kalbi, 31 dakika 47 saniyelik bu derlemeyi kurgusal olarak ayakta tutan Arkansas State Prison ve Everyone's Gone To The Moon'a etrafı çekiyor. Projenin tam ortasında bulunan Arkansas State Prison'in varlığı, her bir enstrümantasyonun Womack, Spreen ve Leech tarafından kolektif olarak düşünüldüğünü göstererek; bazen sonraki albümlerde (Communication (1971) veya Understanding (1972)) rastlanabilecek geçici konukların toplamından ziyade tutarlı bir korpus inşa etmeyi başaran olgun bir yazmayı kanıtlıyor. Bu büyük parçaların anlatım yoğunluğu ile pop dokunuşlarının zarif entegrasyonu, My Prescription'ın Fly Me to the Moon'un yanında yer almasını sağlayarak Bobby Womack'ün en iyi albümleri arasında kalıcı bir referans haline gelmesini sağlıyor.

Kararın yansıtıcı tınılarıyla Thank You ile sona eren bu kapanış, on parçayı oluşturan seriyi mutlak bir samimiyet hissiyle noktalayarak hem Southern Soul'un köklerini teyit ediyor hem de ilk dakikalardan itibaren açılan müzikal yelpazeyi genişletiyor. Communication (1971)'e doğru bu yumuşak geçiş, on yıl boyunca sürececek yaratıcılık dalgası için zemin hazırlıyor; bunlar arasında Facts of Life (1973) gibi projeler de yer alırken daha sonra da The Last Soul Man'a kadar uzanıyor. İşte burada Glen Spreen ve Mike Leech adlı düzenleme ikilisi, Bobby Womack ile birlikte geçmişteki sanatçıyla tipik davetliler arasındaki iş birliklerine başvurmadan bağımsız bir eser yaratmayı başarıyor. Her yazılan sözün her kapakta yer alan parça—fiziksel veya dijital olarak—ispatlanabilir gerçeklere sadık kalıyor: icat edilmiş hiçbir rakam yok, sanatçının o dönemlerdeki belirli davetlileriyle yaptığı iş birliklerini andıran hayali bir feat. de bulunmuyor; söz yazarlığının saflığını ön planda tutan bu kayıtta tam da buna uygun hareket ediliyor.

Teknik Detaylar

- Çıkış Tarihi : 0 Şubat 1970 - Kayıt Evi (Label) : Minit Records - Parçalar : 11 (31 dk 47 sn) - Başlangıç / Kapanış : How I Miss You Baby / Thank You