Booba - Nero Nemesis

Zamana dayanan, ancak dikkat çekmeyen bir albüm.

2015 yılındaki Fransız rap müziği, bir savaş alanıydı. Eski yıldızlar ve yeni isimler arasında, ittifaklar ve provokasyonlar giderek bir norm haline geliyordu. Bu bağlamda, Booba, bir önceki albümü D.U.C.'den sadece bir yıldan kısa bir süre sonra, 4 Aralık 2015'te Nero Nemesis adlı albümünü yayınladı. Bu eser, sadece sanatçının geri dönüşü değil, aynı zamanda rakiplerinin yükselişine bir yanıt niteliğindeydi. Albüm, Booba'nın akıcılığını daha çeşitli bir tarzla dengeleyen işbirlikleriyle öne çıkıyor.

Rekabet çağında bir karşı strateji.

Nero Nemesis'nin yayınlanması, Fransız rap müziğindeki yoğun rekabet dönemine denk geldi. Güçlü sözleriyle ve kendini sürekli yenileme yeteneğiyle adını duyuran Booba, geri planda kalmak istemedi. Albüm, sessiz bir meydan okuma olarak tasarlandı: doğrudan bir ifade içermiyor, ancak kendisine ayrılan alanda varlığını koruyor. Bu, rekabete, sözlü provokasyonlara girmeden yanıt verme biçimidir.

Akıcılığın enerjisini dengeleyen işbirlikleri.

Nero Nemesis albümü büyük ölçüde konuk sanatçılar içermese de, albümde yer alan birkaç isim projeye farklı bir boyut katıyor. Benash ve Siboy, "Zer" parçasında Booba'nın sesine bir zıtlık oluşturuyor; onların daha hızlı ve dinamik tarzları, Booba'nın ağır ve sakin akışıyla birleşiyor. Onların varlığı sadece farklı sesler sunmakla kalmıyor, aynı zamanda geleneksel rap ile yeni etkiler arasında bir gerilim yaratıyor. "Validée" parçasında Benash, Booba'nın rahat hissettiği alanı korurken aynı zamanda bir özgünlük dokunuşu ekleyen dengeli bir vokal performansı sunuyor. "U2K" parçasında twinsmatic yer alıyor ve onun daha hızlı ve doğrudan tarzı, Booba'nın yoğun akışıyla tezat oluşturuyor. Bu, gerilimsiz olmayan bir etkileşim: sözler birbirini takip ediyor, ancak enerji aynı kalıyor. Son olarak, "Pinocchio" parçasında Damso ve Gato, projeye daha uluslararası bir boyut katıyor. Onların varlığı sadece bir stil tercihi değil, aynı zamanda hareket halinde olan Fransız rap sahnesine bir gönderme niteliğinde. Bu işbirlikleri basit eklemeler değil; albümde geçmiş ve şimdiki zaman arasındaki bir diyalog gibi entegre ediliyor.

Bir geçiş dönemine uygun bir prodüksiyon.

Prodüktörlerin isimlerinin tamamı belirtilmese de, prodüksiyonun kalitesi projenin güçlü bir yönü gibi görünüyor. "Attila", "Génération Assassin" veya "4G" gibi parçalar, akıcılık konusunda ustalık sergiliyor ve bu ustalık, ses tarzı devrimci olmasa bile, tutarlı bir şekilde devam ediyor. Bu, yenilikle öne çıkmak yerine, zaten köklü bir sanatçının rahat alanında kalmayı amaçlayan, odaklanmış bir prodüksiyon. "Pinocchio" gibi parçalar, Booba'nın daha yavaş ve içe dönük rap tarzını terk etmediğini gösteriyor, ancak bazı parçalara daha dinamik öğeler entegre etmeyi de başarmış. Albüm, sıfırdan bir başlangıç olarak tasarlanmamış; aksine, her zaman türün evrimlerine uyum sağlamayı bilen bir kariyerin doğal bir devamı niteliğinde.

Ses çıkarmadan konuşan bir albüm

Nero Nemesis, bir kırılma noktası değil, tutarlılık ve uyum arasındaki dengeyi temsil eden bir proje. Booba, provokasyonlarla veya büyük sayıda konuk sanatçıyla öne çıkmaya çalışmıyor; aksine, kendisine bırakılan boşlukta, sessizliğin içinde kendini ifade ediyor. Dikkatlice seçilmiş işbirlikleri ve eserin merkezinde yer alan akıcılık, bu albümü mütevazı ama sağlam bir referans noktası haline getiriyor. Bu albüm, Fransız rap müziğinin büyük bir dönüşüm geçirdiği bir dönemde, sanatçının kariyerinde önemli bir aşamayı temsil ediyor, ancak bunu sessiz bir şekilde yapıyor.