D'Angelo - Voodoo

Voodoo adlı eser, "eski" bir sesin amacını taşıyan, pazarlama etiketlerinden uzak, zamansız bir statüye ulaşmayı hedefleyen bir ses mimarisi olarak karşımıza çıkıyor. 25 Ocak 2000'de Virgin Records aracılığıyla yayınlanan, D'Angelo'nun ikinci stüdyo albümü, beş yıllık bir aradan ve 1997 ile 1999 yılları arasında geçirdiği üç yılın ardından, önceki çalışması Brown Sugar ile bir kopuşu temsil ediyor. Kayıt süreci, yoğun bir deneme dönemi ve doğaçlama seanslarıyla karakterize edildi. Ses mühendisi Russell Elevado, albüme "eski" bir ses vermek ve böylece zamansız görünmesini sağlamak gibi bir amaçlarının olduğunu belirtti. Genellikle neo-soul türünün önemli bir eseri olarak kabul edilmesine rağmen, D'Angelo kendisi bu terimi "pazarlama saçmalığı" olarak nitelendiriyor ve müziğin kendisi konuşsun, ticari kategorilerin kısıtlamaları olmadan. D'Angelo, Questlove ve J Dilla (bazı parçalarda) tarafından düzenlenen hibrit prodüksiyon, bu albümün dokusunu belirliyor ve J Dilla'nın bazı parçalardaki katılımı kesin değil. Bu yaklaşım, funk'ın hip-hop ile buluştuğu, ancak başlangıçtaki, zamana meydan okuyan bir sesin amacını asla terk etmeyen bir evren yaratıyor. Albüm, genellikle neo-soul türünün önemli bir eseri olarak kabul edilmektedir, ancak D'Angelo kendisi bu terimi "pazarlama saçmalığı" olarak nitelendiriyor. Başlıca yapımcılar arasında D'Angelo, Questlove ve J Dilla (bazı parçalarda kesin değil) yer alıyor. Prodüksiyon, zamansız bir ses için "eski" bir yaklaşımla karakterize ediliyor ve J Dilla'nın bazı parçalardaki katılımı kesin değil. Başlıca yapımcılar D'Angelo, Questlove ve DJ Premier ( Devil's Pie için).

Sol ve Sağ: Method Man ve Redman ile prestijli bir işbirliği, önemli bir parçada

Left & Right albümünde bu prodüserlerin yer alması, albümün farklı üretim tarzlarını nasıl bir araya getirdiğini ve tutarlı bir sonuç ortaya çıkardığını mükemmel bir şekilde gösteriyor. D'Angelo ve Questlove arasındaki uyumun, DJ Premier'in katılımıyla yeni bir boyut kazandığı görülüyor. Bu önemli tür albümünün zengin içeriği, burada, türün basit kalıplarının ötesine geçerek daha evrensel bir şeye dokunan bir performansla kendini gösteriyor.

Devil's Pie: D'Angelo/Questlove/DJ Premier arasındaki uyumun doğrulanması.

Devil’s Pie parçasında, DJ Premier yapımcı olarak görev almış ve parçaya özgün bir hava katan ses öğelerini düzenlemiştir. D'Angelo ve Questlove arasındaki uyumun bu şekilde doğrulanması, DJ Premier'in katkılarıyla yeni bir boyut kazanmıştır. Bu yapımcıların varlığı, albümün farklı üretim tarzlarını nasıl bir araya getirerek tutarlı bir sonuç ortaya koyduğunu mükemmel bir şekilde göstermektedir. Devil’s Pie, türünün önemli bir albümünde, her ses katmanının albümün genel amacına hizmet etmek üzere tasarlandığını doğrulayan bir parçadır. Heaven, türünün önemli bir albümünde, D'Angelo'nun zamansız niyetleriyle yankılanan, saf bir vokal performansı sunarak, albümün genel stilistik tutarlılığını korurken çeşitli ses alanlarını nasıl keşfettiğini gösteren bir parçadır. Bu parça, albümün türün basit kurallarının ötesine geçerek daha evrensel bir şeye dokunan bir performansla, türünün önemli bir albümünün zenginliğini nasıl ortaya koyduğunu göstermektedir.

Sonuç: Voodoo, D'Angelo'nun mirasının temel taşı olarak.

Bu albüm, genellikle neo-soul türünün önemli bir eseri olarak kabul edilir, ancak D'Angelo kendisi bu terimi "pazarlama numarası" olarak nitelendirmiştir. Sanatçının sanatsal niyeti ile eleştirel yorumlar arasındaki bu zıtlık, Voodoo'ı rap müzik tarihinde önemli bir örnek haline getirmektedir. Bu albüm, genellikle neo-soul türünün önemli bir eseri olarak kabul edilir, ancak D'Angelo kendisi bu terimi "pazarlama numarası" olarak nitelendirmiştir.