Disiz - Rap Machine

Disiz, gerçek adı Sérigne M'baye Gueye olan sanatçı, rap ve pop rock arasındaki çizgide ustaca hareket etmeyi her zaman başarmıştır; bu ikili yönelimi, 2000'deki ilk albümünden itibaren belirgindi. 2005'te Les Histoires extraordinaires d'un jeune de banlieue albümüyle dikkat çeken Amiensli rapçi, Disiz the End ve Dans le ventre du crocodile gibi çalışmalarla kariyerine devam etti. 2012'de, Lucide, Extra-lucide ve Transe-Lucide adlı üçlü bir konsept albüm yayınlayarak yoğun bir yaratıcı döneme girdi. İşte bu dönemde, Disiz'in kariyerindeki yedinci stüdyo albümü olan Rap Machine, 1 Haziran 2015'te Lucidream Republic etiketiyle yayınlandı. Bu albüm, 2012 ve 2014 yılları arasındaki üçlü albüm serisinin ardından bir ara verdiğini ve yeni seslere yöneldiğini gösteriyor.

Konsept üçlüden sonra değişen bir yazım tarzı

Rap Machine albümü, önceki üçlemenin sıkı sınırlarının ötesine geçerek, 2015'teki hip-hop etkinliklerinde daha geniş bir kitleye ulaşma amacını taşıyan, stilistik bir evrim arzusunu sergiliyor. Söz yazımı, sanatçının sadece kendi tarzını tekrarlamak yerine, yedinci stüdyo albümünün liriklerini yeniden tanımlamaya çalıştığı, çeşitli keşiflere açık bir araç olarak öne çıkıyor. Bu değişim, önemli işbirlikleriyle somutlaşıyor ve bu işbirlikleri, şarkı listesinde yer alan konuk sanatçılarla birlikte, metnin yeniden yorumlanmasına aktif olarak katkıda bulunarak Rap Machine'yi bir etkileşim alanı haline getiriyor. "Bête de bombe 6" adlı parça, bu albümden bir örnek olup, Disiz'in stüdyo albümleri yayınlamaya devam ettiği, Pacifique ve Disizilla gibi devam albümleriyle de desteklenen, bu sanatsal geçiş dönemini yansıtıyor.

DJ Pone, Margot Guerra ve Dinos Punchlinovic'in lirik işbirlikleri.

Albümdeki konukların varlığı tesadüfi değildir; bunlar, belirli bir vokal dinamizmine katkıda bulunur. "Un Jour J'ai Fait Un Tag" adlı parçada, DJ Pone yer alıyor ve parçaya kendine özgü bir dokunuş katıyor. Bu işbirliği, "Bitchiz" adlı bir sonraki parçada da devam ediyor ve DJ Pone'un varlığı, parça listesinden de doğrulanıyor. Albüm, Margot Guerra'nın yer aldığı "Bonnie Sans Clyde" adlı parçayla kadın bir sesi de içeriyor. Bu katkılar, lirik anlatımın yeniden yorumlanmasına hizmet ediyor ve Rap Machine albümünü, ana sesin, parça listesinde belirtilen konuk sanatçılarla etkileşimde bulunduğu bir etkileşim alanı haline getiriyor.

'La Promesse' B yüzü: Hatik ve Dinos Punchlinovic ile paylaşılan bir lirik anlatım.

"La Promesse" adlı parça, bu yapıtın önemli parçalarından biridir ve olağanüstü bir vokal yoğunluğuna sahiptir. Bu parçada, Dinos Punchlinovic, lirik anlatımı zenginleştirmek için yer alıyor. Parçanın B yüzünde ayrıca Hatik'in sesi de yer alıyor, böylece bu özel parçada birden fazla sanatçının bulunduğu doğrulanmış oluyor. Bu çok sesli yapı, Disiz'in o dönemdeki müzikal yönlerini keşfetmesini mükemmel bir şekilde örneklendiriyor.

Basic Instinct ve Bête de bombe 6: Çeşitli bir keşfin temel taşları.

İşbirliklerin ötesinde, bazı şarkılar Disiz'in sanatsal yaklaşımını çeşitli ses keşifleriyle birleştiriyor. "Basic Instinct" adlı parça, albümün A yüzünü açarken, "Bête de bombe 6" parçası, bu dönüşümü yansıtan ve yazının, sanatsal bir yolculuğun temel itici gücü haline geldiği parçalardan biri olarak öne çıkıyor. "Comme Un Rappeur (Wa Ever)" veya "Oto Moto" gibi parçalarla birlikte, bu şarkılar Disiz'in içe dönük yaklaşımlar ile daha enerjik anlar arasında geçiş yapma yeteneğini gösteriyor. Albüm, "Heureusement" veya "On S'Comprend Pas" gibi şarkılarla sona eriyor ve bu, sanatçının önceki üçleme sonrası gelişimini sürdürdüğü bir geçiş dönemini işaret ediyor.