Drake - Honestly, Nevermind

17 Haziran 2022, müzik dünyasında büyük bir dönüm noktası oldu. Resmi olarak gece yarısı piyasaya sürülmesinden birkaç saat önce, Drake "Honestly, Nevermind" adlı albümünü yayınladı. Bu yedinci stüdyo albümü, Kanadalı rapçinin diskografyasındaki basit bir kronolojik ekleme değil; aksine, gerçek bir stilistik dönüşüm, cesur bir yön değişikliği ve dinleyiciyi, Drake gibi o kadar da tekdüze olmayan bir sanatçının sanatsal yolculuğunu yeniden değerlendirmeye zorlayan bir eser.

2021'de hayatını kaybeden Amerikalı tasarımcı Virgil Abloh'a adanan bu albüm, rapçinin "trilogie" olarak adlandırdığı daha geniş bir anlatının parçası. Bu anlatı, Certified Lover Boy (2021) albümünden sonra geliyor ve Her Loss albümünün habercisi niteliğinde. Ancak, anlatısal çerçeve ötesinde, sesin temel yapısı kökten değişiyor.

Drake, kariyerini trap müziğin ağır ve içe dönük ritmleri üzerine kurmuşken, Honestly, Nevermind albümü, doğrudan kulüp müziklerinin canlı ve hareketli dünyasına dalıyor. Albüm, şaşırtıcı derecede geniş bir müzik yelpazesi sunuyor: house, Baltimore club, Jersey club gibi türlerden etkileniyor ve aynı zamanda hard techno, melodik R&B, amapiano ve ballroom gibi öğeler içeriyor. Bu, rapçiyle sıklıkla ilişkilendirilen imajın tam tersi olan, küresel dans pistlerine tam bir dalış anlamına geliyor.

Bu ses dönüşümü, devasa ve titiz bir prodüksiyon çalışması olmadan mümkün olmazdı. Yürütücü yapımcıların listesi oldukça etkileyici: Drake, Black Coffee, Noah "40" Shebib, Oliver El-Khatib ve Noel Cadastre ile işbirliği yaptı. Projenin düzenlenmesi, Gordo (eski adıyla Carnage), Alex Lustig, &ME, Rampa, Tay Keith ve sayısız diğer isimler gibi birçok yeteneği bir araya getirerek, eserin yaratıcılık açısından ne kadar kapsamlı olduğunu gösteriyor.

Honestly, Nevermind albümünü dinlerken, deneme ruhu ilk saniyelerden itibaren hissediliyor. Black Coffee ve Esona Tyolo tarafından üretilen "Texts Go Green" gibi parçalar, hemen bu yeni dengeyi, yani sofistike melodi ve hareketli ritim arasındaki uyumu oluşturuyor. Albümdeki diğer parçalardan bazıları, örneğin Black Coffee ve Gordo'nun birlikte çalıştığı "Currents", R&B'nin zarafeti ile kulüp müziklerinin güçlü ritmi arasındaki ustaca bir birleşimi sergiliyor.

Albüm, genel olarak işbirlikçi bir ruh taşısa da, albümdeki tek konuk sanatçı 21 Savage olup, "Jimmy Cooks" adlı parçada yer alıyor ve bu parça, albümün sonuncusu. Bu son parça, projeye daha geleneksel bir rap tarzı getirerek, daha önce dinlenen parçaların bıraktığı etkileyici izlenimlerle dinleyiciyi uğurluyor.

Eleştirilerin genel olarak ikiye bölünmesi, bu kasıtlı stilistik değişikliğin doğasını yansıtıyor olabilir. Bazı medya kuruluşları Honestly, Nevermind'yi, Drake'in hikayesindeki önemli bir gelişme olarak selamladı ve bunu, bir "longue autoroute trap"den gerçek bir kaçış olarak değerlendirdi. Ancak diğer eleştirmenler, bu tür müzik türlerinin melez yapısıyla ilgili potansiyel risklere dikkat çekti. Bu eleştirmenler, albümün zarif bir hedonizm ile, bazıları tarafından boş olarak algılanabilecek tematik bir eksiklik arasında gidip geldiğini belirtti.

İfade edilen çekincilere rağmen, Honestly, Nevermind'nin büyük bir çeşitliliğe sahip bir eser olduğu şüphesizdir. Tekdüze veya tekrarlayan bir ritme düşmekten kaçınmayı başarıyor ve dinleyicilere, daha içe dönük parçalardan, coşkulu kulüp şarkılarına kadar geniş bir yelpazede müzik sunuyor. Drake, sadece hakimiyet kurma yeteneğini değil, aynı zamanda çağdaş müzik dünyasının çeşitli yönlerini keşfeden bir sanatçı olma yeteneğini de kanıtladı.