rap.frhiphop.frcanlı yayında
✨ AbonelikKayıt ol
RAP.FR
Dreebo - In The Lab
Chronique d'album

Dreebo - In The Lab

Editörün notu8,0/ 10
Yazan Le Stagiaire·

"In The Lab", sadece bir dizi parçanın bir araya getirilmesi değil, aynı zamanda bir konsept çalışmasıdır; burada laboratuvar, oyunun adını bile oluşturuyor. 27 Ekim 2025'te 365 Music etiketiyle çıkan bu ikinci stüdyo albümü, Dreebo'nun "Summertime In The Land" (2024) adlı ilk albümünün ardından, net bir amaca hizmet ediyor: solo parçaların tematik derinliği ile "tıklama tuzağı" olarak nitelendirilebilecek unsurlardan kaçınma arasında bir denge kurmak. Eserin mimari yapısı, ilk dakikalardan itibaren kendini gösteriyor; albümün açılış parçası olan The Source gibi eserlerdeki titizlikle, sanatçıyı gizlemek yerine onun sesini vurgulayan yoğun vokal kullanımı bir arada.

Teorik Atölye: In The Lab, The Source ve No Click Bait

Dreebo, burada klasik bir stüdyo albümü ile ortaklaşa hazırlanan bir EP arasında gidip gelen bir alan yaratıyor; bu, rap müziğin geleneksel kurallarını aşan bir stilistik gerilim yaratıyor. Açılış parçası olan The Source, bu deneysel yaklaşımın bayrağını, klişelere düşmeden taşıyor. Her parçanın, hatta solo olanların bile, cerrahi bir hassasiyetle tasarlandığı, No Click Bait adlı parçada eleştirilen aceleci ve aşırı prodüksiyonlardan uzak bir düşünce alanı. 36 dakika 39 saniye süren albümün yapısı, dikkati dağıtmaya yer bırakmayan, dinlemeyi tam bir odaklanma deneyimine dönüştüren, hızlı bir ritim sunuyor.

Albümün dörtte birini oluşturan ortak çalışmalar: Living Flagrant, Til' It's Over, Many Men

Living Flagrant, albümün dördüncü parçası, Hugh Augustine'i ağırlıyor. Augustine'in performansı, parçanın vokal dokusunu zenginleştiriyor ancak öne çıkmaya çalışmıyor. Many Men, yedinci parça, Kamm Carson'ın sesini tanıtıyor ve parçanın içeriğine başka bir derinlik katıyor. Bu katkılar, sadece misafir vokaller değil, aynı zamanda her sesin kendine özgü bir yeri olduğu bir laboratuvar fikrini güçlendiren yapısal unsurlardır.

Vokal Köprüsü: Long Distance ve Passcode

Albümün vokal sürekliliği, on ikinci parça olan Long Distance ile yeni bir boyut kazanıyor. Bu parçada EL NIÑO, parçanın düşüncesini daha geniş ufuklara taşıyan bir vokal performansı sunuyor. Hemen ardından, on üçüncü parça olan Passcode, Airplane James'in konuk vokali olarak yer alıyor ve albümün iki yarısını birbirine bağlayan bir ses köprüsü oluşturuyor. Bu iki parça, solo parçalarla ayrılmış olsalar da, albümün temel temasını koparmadan, içeriğin yoğunluğunu koruyan bir iç bağlantı oluşturuyor. Bu ek seslerin varlığı, Dreebo'nun kimliğini zayıflatmak yerine, sanatçının kendi yolculuğuna farklı bakış açılarını nasıl entegre ettiğini göstererek, kimliğini daha da belirginleştiriyor.

Deney İkilisi: No Click Bait ve Seslerin Yoğunluğu

Bu iki sanatçının aynı parçada yer alması, işbirliğinin bir dağılmışlık değil, aksine albümün oluşturulmasında merkezi bir unsur haline geldiğini gösteriyor. Bu parçanın, New Skin tarafından yapılan kapanıştan hemen önce yer alması, yoğunluğun arttığı bir bölüm olduğunu ve seslerin bir araya gelmesinin kaosa yol açmadığını, aksine ortak bir senteze ulaştığını gösteriyor.

Değerlendirme: İkinci stüdyo albümü, vokal çeşitliliğinin başarılı bir formül olduğunu kanıtlıyor.

İşbirliği, on dördüncü parçada, No Click Bait, zirveye ulaşıyor; burada Brookfield Duece ve Mani Draper'ın yetenekleri bir araya geliyor. Bu ortak çalışma, albümün kavramsal olarak tamamlanmasından önce, vokal unsurlarının bir araya geldiği en üst noktayı temsil ediyor. Son parça, New Skin, önceki parçaların karmaşıklığıyla tezat oluşturan, sade bir kapanış sunuyor ve bu ses laboratuvarındaki deneyimin ardından yaşanan kişisel bir dönüşümü ima ediyor. Dreebo, 2024'te yayınlanan önceki albümü, Summertime In The Land, ile kıyaslandığında, yöntemini geliştiriyor: 36 dakika 39 saniyelik toplam sürenin her saniyesi önemli, her parça kesintisiz bir zincirin bir parçası ve burada solo performansın titizliği, sanatsal etkileşimle kusursuz bir şekilde bütünleşiyor. "In The Lab" albümü, sanatçının özgünlüğünden ödün vermeden, çeşitli vokal unsurlarını bir araya getiren bir formülü onaylıyor. Sadece 15 parçada, Dreebo, solo iç gözlem ve işbirlikçi diyalog arasında hassas bir denge kurmayı başarıyor ve ortak çalışmaların yoğunluğunun albümün ses kimliğini zayıflatmasını engelliyor. 36 dakika 39 saniyelik süre, bu büyüklükteki bir proje için kısa olsa da, dikkatli bir şekilde seçilmiş parçaların tekrarı önleyen titiz bir yaklaşımı yansıtıyor. Albüm, sayılar veya abartılı ifadelerle etkilemek yerine, tutarlı bir anlatıya odaklanıyor: her parça, ister The Source olsun ister No Click Bait, fikirlerin bir laboratuvarının oluşturulmasına katkıda bulunuyor. 15 parçadan 6'sında ortak çalışmaların yer almasıyla, Dreebo, işbirliğinin kişisel kimliği feda etmeden, gelişimin bir aracı olabileceğini kanıtlıyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 27 Ekim 2025 - Yapım Şirketi: 365 Music - Şarkı Sayısı: 15 (36 dakika 39 saniye) - Açılış/Kapanış: The Source / New Skin - Konuk Sanatçılar: Hugh Augustine, Ayilla, Kamm Carson, EL NIÑO, Airplane James, Brookfield Duece, Mani Draper - Önceki Albüm: Summertime In The Land (2024)

🎬 Albümün klipleri

15 clips · art arda oynatma

Parçalar

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15

🔥 Patlayan parçalar

Hip-Hop/R&B sıralaması · hafta: 12/10/2026

  1. 1Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  2. 2Quebec— Drake
  3. 3I Just Might— Bruno Mars
  4. 4Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  5. 5Janice STFU— Drake
  6. 6Dead Fresh— Lil Baby
  7. 7Classic— Drake
  8. 8What You Need— Tems
  9. 9Cinderella— Mac Miller Featuring Ty Dolla $ign
  10. 10So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar

İnceleme yayın tarihi 16/10/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Tüm hakları saklıdır.

Diğer chroniques