Earth, Wind & Fire - Faces

Albüm, konuşmaya bir davetle başlıyor ve bir borazan orgunun nefesiyle sona eriyor. Let Me Talk ve Pipe Organ (Interlude) arasında, Earth, Wind & Fire, Faces adlı parçada, düzenlemelerin kesinliğinin yerini beklenmedik bir ritmik özgürlüğün aldığı bir ses atmosferi yaratıyor. 1980'de American Record Company ve Columbia Records tarafından yayınlanan, on yedi parçadan oluşan ve bir saat altı dakika süren bu albüm, I Am (1979) ve Raise! (1981) dönemine aittir. Bu dönemde grup, Maurice White'ın liderliğinde yeni müzikal alanları keşfediyor.

Montserrat ve Hollywood: Sesin coğrafi bölünmesi

Kayıtlar, 1980'in Mart ayından Temmuz ayına kadar, ağırlıklı olarak Los Angeles ve Hollywood'da, ancak aynı zamanda Karayipler'deki Montserrat adasında yapılmıştır. Bu coğrafi dağılım tesadüfi değildir: Kaliforniya'ya olan bağlılık, grubun funk ve soul sesinin doğduğu yer, ile daha organik dokulara doğru bir yönelim arasındaki yaratıcı bir gerilimi yansıtmaktadır. Prodüktör, baterist ve şarkıcı Maurice White, 2007'deki bir röportajda Faces'nin en sevdiği albümlerden biri olduğunu, "çünkü gerçekten uyum içindeydik ve birlikte çalıyorduk" diye belirtmiştir. Grubun lideri tarafından vurgulanan bu kolektif uyum, tam olarak iki coğrafi ve ses dünyası arasındaki bu dengede inşa edilmiştir.

Düzenleyicilerin değişimi: Jerry Hey, David Foster ve Tom 84

Faces'ın ses yapısı, orkestrasyon açısından tekdüzelikten uzak, dikkatli bir şekilde düzenlenmiş parçalara dayanmaktadır. Jerry Hey, Let Me Talk, Pride, You, Song in My Heart, And Love Goes On, In Time ve aynı adlı parça Faces gibi birçok önemli parçanın düzenlemelerini yapmıştır. David Foster ise Let Me Talk, You, Song in My Heart, And Love Goes On ve Faces parçalarındaki yaylı çalgı düzenlemelerini üstlenmiştir. Diğer parçalarda, örneğin Turn It into Something Good'de, yaylı çalgıları James Newton Howard düzenlerken, Tom 84 Sparkle, Back on the Road, Take It to the Sky ve Share Your Love parçalarındaki üflemeli çalgılar ve yaylı çalgı düzenlemelerini yapmıştır. Bu işbirliklerinin değişimi, metinsel bir çeşitlilik yaratır: Jerry Hey'in üflemeli çalgılar yoğunluğu, David Foster'ın yaylı çalgıların akıcılığıyla tezat oluştururken, Tom 84'ün daha ritmik yaklaşımı başka bir boyut kazandırır. George Massenburg ve Ken Fowler tarafından yapılan miksaj, bu mozaği güçlendirir ve her düzenleyicinin getirdiği nüansları asla bastırmaz.

Bir saat altı dakika süren bir yapımda onyedi parça: anlatı yoğunluğu.

Faces, toplamda bir saat altı dakika süren on yedi parçadan oluşuyor ve alışılmadık bir anlatım sıkıştırması kullanıyor. Her parça sınırlı bir alana sahip, bu da yazım ve yorumlama açısından bir tasarruf gerektiriyor. Oriental (Interlude) (15. parça) ve Pipe Organ (Interlude) (son parça) gibi ara parçalar, daha uzun parçalar arasında kısa bir nefes alma alanı sağlıyor. Bu yapı, parçaların birbirine karışmasını engelliyor: gereksiz uzunluklar yok, bunun yerine her geçiş diskin bütünlüğünü güçlendiren sürekli bir ilerleme var. Albüm, süresiyle etkilemek yerine, müzikal içeriğinin yoğunluğuyla etkilemeyi amaçlıyor; burada her saniye, genel dengede önemli.

Listelerde yaşanan paradoks: 2. sırada soul, 10. sırada genel

Ticari açıdan, Faces değişken bir performans sergiliyor. Albüm, Billboard Top Soul Albums listesinde ikinci sıraya yerleşerek, R&B ve funk sahnesindeki güçlü konumunu teyit etti. Ancak, genel Billboard Top LPs listesinde ve İngiliz Albums Chart'ında sadece onuncu sıraya yükseldi. Bu ikilik, grubun önceki başarılı albümlerine kıyasla, sadık ancak belki de daha dar bir kitleye sahip olduğunu yansıtıyor. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Recording Industry Association of America (RIAA) tarafından verilen altın plak sertifikası, albümün kalıcı etkisini doğrulasa da, o dönemde bazı diğer albümlerle ilişkilendirilen büyük başarı seviyesine ulaşamamıştır.

Tam bir uyum: Resmi bir konuk sanatçı olmadan bir albüm

Şarkı listesinde herhangi bir resmi vokal işbirliği belirtilmemiştir, bu da albümün tamamen grup ve düzenleyicileri tarafından oluşturulduğu fikrini güçlendiriyor. Maurice White, bu albümün "d’explorer de nouveaux domaines" grubunu ortaya çıkardığını vurguladı. Bu ifade, dışarıdan gelen seslerin olmamasıyla tam anlamını kazanıyor: Yaratıcılık tamamen Earth, Wind & Fire'ın çekirdek üyelerinden ve enstrümantal ortaklarından kaynaklanıyor. Bu biçimsel saflık, her ses öğesinin gruptan veya özel düzenlemelerinden geldiği anlamına geliyor ve Faces albümüne nadir bir birlik kazandırıyor. Bu, parlamak için konuk sanatçılara güvenmeyen, aksine sürekli gelişen bir sesin kolektif ustalığına dayanan bir albüm. Kaliforniya'nın titizliği ve Karayipler'in özgürlüğü arasında bir denge kuruyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 0 Aralık 1980 - Plak Şirketi: American Record Company, Columbia Records - Şarkı Sayısı: 17 (1 saat 06 dakika) - Açılış / Kapanış Şarkıları: Let Me Talk / Pipe Organ (Interlude) - Önceki Albüm: I Am (1979)