French Montana - Jungle Rules

"Whiskey Eyes" sadece sıradan bir albüm değil; Jungle Rules'nin manifestosu. Chinx'i albümün başına koyarak, French Montana ikinci albümünü önceki çalışmasıyla doğrudan bir bağlantı içinde sunuyor. Bu yapısal seçim, albümün genel tonunu belirliyor: Fas-Amerikalı bir rapçının, Excuse My French (2013) ile bu albümün 14 Temmuz 2017'deki çıkışı arasında, Bad Boy Entertainment ve Epic aracılığıyla Amerikan müzik sahnesinde yerini sağlamlaştırmaya çalıştığı bir dönem. Albüm, bu iki plak şirketinden yayınlanıyor ve sanatçının Wave Gods (2016) adlı çalışmasından sonra geldiği bu 2017 aşamasını temsil ediyor.

Whiskey Eyes: Chinx ile Başlangıç ve Süreklilik

Chinx'in ilk parçada yer alması tesadüf değil. KÜLTÜR DOSYASI, iki sanatçının daha önce "Throw It in the Bag" adlı bir parçada Excuse My French (2013) için birlikte çalıştığını doğruluyor. Chinx'in Jungle Rules'nin başından itibaren yer alması, ilk stüdyo albümünü ikinci albümle birbirine bağlayan bir temas gibi işliyor. Dinleyicilere, 2013'te kurulan ilişkinin hala devam ettiğini ve albüme, farklı seslerle dolu olmasına rağmen, bir anlatısal bütünlük sağladığını gösteriyor. 1 saat 4 dakika süren bu 18 parçalık albümde, bu başlangıç noktası, projenin daha çeşitli ses dünyalarına doğru genişlemesinden önce bir temel oluşturuyor.

No Pressure ve Unforgettable: Future/Swae Lee düellosu.

Bir yandan, 10. şarkı olan "Future" ile, albümün genel popülerliğini artıran bir trap enerjisi sunuyor. Eleştirmenler, bu şarkının farklı müzik türlerini başarıyla bir araya getirme yeteneğini övüyor, tıpkı Exclaim! dergisinin belirttiği gibi.

A Lie: Max B ve The Weeknd'in aynı şarkıda buluştuğu an.

4. şarkı, "A Lie", bu hibritleşme hedefini somutlaştırıyor. The Weeknd ve Max B, farklı evrenlere sahip olmasına rağmen birbirini tamamlayan iki ismi bir araya getiriyor. DOSSIER CULTURE, Max B'nin daha önce French Montana'nın "Once in a While" şarkısında Excuse My French (2013) için davet edildiğini, The Weeknd'in ise aynı albümdeki "Gifted" şarkısında yer aldığını hatırlatıyor. İkisinin Jungle Rules şarkısındaki birleşimi bir evrimi temsil ediyor: artık sadece ayrı ayrı yıldızları çağırmak değil, onları aynı parçada bir araya getirerek benzersiz bir uyum yaratmak söz konusu. Bu birliktelik, sanatçının R&B ve klasik hip-hop'un önemli isimlerini kendi anlatısına dahil etme isteğini gösteriyor ve Harry Fraud, Scott Storch, Detail, London on da Track ve Mike Will Made It tarafından yapılan prodüksiyona karmaşıklık katıyor.

T.I. ile "Stop It": Albümdeki diğer şarkılarla uyumsuz olan parça.

Bazı parçalar yoğunluğuyla öne çıkarken, diğerleri odaklanma eksikliğinden muzdarip. 12. parça, T.I. ile birlikte seslendirilen "Stop It", eleştirmenler tarafından daha az başarılı bir örnek olarak gösteriliyor. Sagihiphop.com, Scott Storch'un ortak yapımcılığını üstlendiği bu parçanın, "n'a rien de spécial" ile birlikte albümün sonuna zor bir hava kattığını belirtiyor. 18 parçadan oluşan bu albümdeki yapısal dağınıklık, "No Pressure" veya "Unforgettable" gibi güçlü anların etkisini azaltıyor ve dinleyiciler tarafından algılanan sanatsal tutarlılık ile ticari amaçlar arasındaki bir uyumsuzluğa yol açıyor.

18 Parça, 52.000 Satış: Miktar ve Etki Arasındaki Denge

Jungle Rules'ın ticari başarısı önemli olsa da, bazı yönleri dikkat çekici. Albüm, Amerika Birleşik Devletleri'nde Billboard 200 listesinde üçüncü sıraya yükseldi ve ilk haftasında 52.000 adet sattı. Bu başarı, RIAA tarafından Haziran 2020'de platin sertifikası ile teyit edildi ve ilk çıkışından sonra bile uzun süreli bir popülerliğe sahip olduğunu gösterdi. Ancak, bu başarı beraberinde albümün uzunluğu hakkındaki sürekli eleştirileri de getirdi. 18 parça ve 12 farklı sanatçıyla işbirliği içeren albüm, Travis Scott, Pharrell Williams veya Quavo gibi isimlerle medyada yer alarak, miktar ve tanıtıma öncelik veriyor. Bu strateji geniş bir kitleye ulaşmayı sağladı, ancak aynı zamanda bazen çok dağınık bir proje olarak algılanmasına da yol açtı; burada, etkileyici lirik pasajlar, formata uygun olduğu düşünülen bölümlerle bir arada bulunuyor.

Jungle Rules albümünün yapısı, 18. şarkı olan "White Dress" ile sona eriyor ve bu, 1 saat 4 dakika süren yolculuğu tamamlıyor. Bu son bölüm, "Famous" ve "Too Much" şarkılarından önce geliyor ve "Black Out" şarkısındaki Young Thug ile olan enerjik trap müziği veya "She Workin" şarkısındaki Marc E. Bassy ile yapılan işbirliğinin ardından farklı bir son sunuyor. Albüm, belirli bir kronolojiye sahip: Wave Gods (2016) albümünün ardından geliyor ve MONTANA (2019) albümünden önce yer alıyor, böylece rapçinin diskografisinde önemli bir dönüm noktası oluşturuyor. Seçilen konuklar da güçlü tarihi bağları ortaya koyuyor. Daha önce bahsedilen Chinx, The Weeknd ve Max B'ye ek olarak, Pharrell Williams "Bring Dem Things" şarkısında ve Quavo "Migo Montana" şarkısında yer alıyor. Bu işbirlikleri, Ziico Niico'nun "Bag" ve Alkaline'ın "Formula" şarkılarındaki yerleriyle birleşerek, 18 şarkının 12'sinin düet içerdiği bir kadro oluşturuyor. "No Pressure" ve "Unforgettable" gibi single'larla desteklenen bu yoğun işbirliği, albümün uzunluğuyla ilgili eleştirilere rağmen öne çıkmasını sağladı. Haziran 2020'de elde edilen platin sertifikası, Bad Boy Entertainment etiketiyle yakından ilişkili olan, önemli yeteneklerin bir araya getirilmesi stratejisinin, sadece ticari bir çıkışın ötesinde, Amerikan kamuoyunun dikkatini çekmeyi başardığını gösteriyor. Jungle Rules, French Montana'nın kariyerinde önemli bir yere sahip ve Wave Gods (2016) ile MONTANA (2019) albümleri arasında yer alıyor. Eleştirmenlerin genel olarak olumlu tepki verdiği (Metacritic'te 68/100), albüm, rapçinin Excuse My French (2013) albümünden bu yana gelişme yeteneğini gösterirken, bazen birleştirici bir yapıdan yoksun olan yapının sınırlamalarını da vurguluyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 14 Temmuz 2017 - Şirketler: Bad Boy Entertainment, Epic - Şarkı Sayısı: 18 (1 saat 04 dakika) - Açılış / Kapanış: Whiskey Eyes / White Dress - Konuk Sanatçılar: Chinx, Swae Lee, The Weeknd, Max B, Travis Scott, Pharrell Williams, Ziico Niico, Quavo, Future, T.I., Young Thug, Marc E. Bassy… - Önceki Albüm: Wave Gods (2016)