Gorillaz - Gorillaz

Gorillaz albümü, her parçası farklı bir sesi barındıran devasa bir bulmaca gibi inşa edilmiş. İlk saniyeden itibaren, albüm tek bir kimliğe hapsolmayı reddediyor: Bu, sabit bir sanal grubun eseri değil, farklı öğeleri bir araya getiren bir makinenin ürünü.

Re-Hash: Japon elektronik açılış

Giriş parçası olan Re-Hash, basit bir tanıtım parçası değil; bir ses haritası. Miho Hatori'nin yumuşak ve ferah sesiyle açılıyor ve bu ses, albümün evrenine hemen Japon bir hava katıyor. Bu varlık sadece süsleme değil; elektronik ve pop müzik anlayışını tanıtarak, sonraki parçaların daha ham veya organik dokularıyla tezat oluşturuyor ve albümün genel tonunu belirliyor.

Müzik türlerinin çeşitliliği

Albüm, basit bir sınıflandırmaya karşı çıkıyor. Her parça, bir türün test edildiği, parçalandığı ve daha sonra başka yerlerden alınan öğelerle yeniden bir araya getirildiği bir laboratuvar haline geliyor. Bu nedenle, Rock the House ve Slow Country gibi, aynı ses dünyasına ait olmalarına rağmen hiçbir ortak yönü olmayan iki parça bir arada var olabilir.

Uluslararası işbirlikleri

Eğer işbirliklerine daha yakından bakarsak, bunların sadece bir kota doldurmak için orada olmadığını görürüz; bunlar, grubun etki alanını genişletmek için var. Del The Funky Homosapien, Clint Eastwood ve Rock the House adlı iki farklı parçada yer alıyor. İbrahim Ferrer ise Latin Simone (Que Pasa Contigo) parçasında Kübalı ve Latin Amerika etkilerini katarak, albümün coğrafi kapsamını daha da genişletiyor. Her bir konuk sanatçı, Japonya'yı, Küba'yı, Amerika Birleşik Devletleri'ni ve Birleşik Krallık'ı birbirine bağlayan bir zincirin halkasıdır ve yerel özelliklerin hiçbirini ortadan kaldırmaz.

Londra ve Jamaika arasında çeşitlilik gösteren prodüksiyon

Bu nedenle, Double Bass parçası çok doğal bir his uyandırabilirken, Starshine parçası kendine özgü, soğuk ve sentetik bir hava taşır.

19-2000 - Soulchild Remix ile kapanış.

Bu çift yönlü coğrafi temel, İngiliz elektronik müzik tarzı ile birçok parçayı etkileyen daha organik veya reggae etkileri arasındaki sürekli gerilimi açıklar. 17 parçadan oluşan ve toplamda yaklaşık bir saatlik süresiyle, bu albüm 1998'de başlatılan projenin ilk stüdyo albümüdür. Altı milyondan fazla satarak, grubu Guinness Rekorlar Kitabı'na en başarılı sanal grup olarak kaydetti. Bu başarı, geniş bir diskografinin yolunu açtı: Demon Days (2005), The Fall (2010), Humanz (2017), The Now (2018), Song Machine, Season One: Strange Timez (2020), Cracker Island (2023) ve The Mountain (2026). 17 parçadan altısının konuk sanatçıları, sadece süslü eklemeler değildir. Del The Funky Homosapien, Miho Hatori, Tina Weymouth, Ibrahim Ferrer ve Sweetie Irie, Japonya, Küba, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'yı birbirine bağlayan bir ağ oluşturur. Her konuk sanatçı kendi renklerini katar: Miho Hatori'nin Re-Hash ve 19-2000 parçalarındaki hafif sesi, Del The Funky Homosapien'in iki farklı parçadaki hip-hop tarzı, Ibrahim Ferrer'in Latin Simone (Que Pasa Contigo) parçasına kattığı Küba dokunuşu veya Sweetie Irie'nin Clint Eastwood'nin yeniden düzenlenmiş versiyonuna yaptığı katkı. Bu işbirlikleri, albümün ses dünyasını genişletirken, yerel özelliklerini asla silmez. Albüm, 19-2000 - Soulchild Remix parçasıyla sona erer; bu parça, konuyu bitirmek yerine, farklı ufuklara açılmayı amaçlar. Bu seçim, Gorillaz'ın her zaman hareket halinde olan, asla sabitlenmeyen bir proje olduğunu hatırlatır.

Teknik Bilgiler

- Yayınlanma Tarihi: 2001 - Plak Şirketi: Parlophone - Şarkı Sayısı: 17 (1 saat 04 dakika) - Açılış/Kapanış Parçaları: Re-Hash / 19-2000 - Soulchild Remix - Konuk Sanatçılar: Miho Hatori, Del The Funky Homosapien, Tina Weymouth, Ibrahim Ferrer, Sweetie Irie