Jazzy Bazz - Memoria

Jazzy Bazz'ın "Memoria" adlı albümü, New York'taki bir yolculuğun, toplumun çöküş eşiğinde olduğu bir dönemde yaşanan melankolik bir keşfe dönüşmesini konu alıyor. 21 Ocak 2022'de 3.14 Production etiketiyle çıkan bu albüm, sanatçının önceki stüdyo albümü "Nuit" ile arasındaki üç yıldan uzun süren yaratıcı sessizliğin sonunu getiriyor. Bu üçüncü solo projesinde, sanatçı birçok şarkı yazdı ve kaydetti; şarkılarda, anılar ve zamanın akışı gibi temaların hakim olduğu, sinematik bir atmosfer yaratıldı.

Hassas bir yazım, New York etkisini ve cesur bir yaklaşımı bir araya getiriyor; albüm bağımsız bir şekilde üretildi.

Kayıt süreci, 3.14 Production etiketiyle yayınlanmasına rağmen, tamamen bağımsız ve kendi kendine üretilmiş bir yaklaşımla gerçekleştirildi. Her şarkının özel yapımcıları sistematik olarak belirtilmiyor, bu da albümün, teknik detaylardan ziyade tematik tutarlılığın ön planda olduğu bir atmosferde sunulmasına olanak tanıyor. Bu bağımsızlık, Jazzy Bazz'ın geleneksel yollardan uzaklaşarak, derin bir iç gözlemden beslenen ses dokuları arasında özgürce hareket etmesini sağlıyor; ancak bu, özenli bir çalışmanın kalitesinden ödün vermiyor. Albümde 17 şarkı ve 7 işbirliği bulunuyor; bu, sanatçının hayal ettiği estetiği korurken, kişisel ve kolektif unsurların bir arada olduğu bir evren yaratıyor.

"Memoria", "Panorama" ve "Élément 115" gibi önemli şarkıların, eserin tematik tutarlılığını ve melankolik ruhunu yansıttığı.

"Memoria" adlı başlık şarkı, anılar aracılığıyla bir yolculuğun temelini oluştururken, "Coeur, Conscience" bu iç gözlemeyi daha da derinleştiriyor. Albümün ilerleyen bölümlerinde, Alpha Wann'ın yer aldığı "Panorama", bu dünyanın kaosa doğru sürüklenişine dair geniş bir perspektif sunuyor. B yüzünde yer alan "Albiceleste" şarkısında Josman'ın katkılarıyla, bu ses düzenine farklı bir vokal katmanı ekleniyor. Edge (37)'in varlığı, "Zone 19" ve "Dark City" adlı iki farklı şarkıyla kendini gösteriyor; burada sesi, anlatımı zenginleştirirken karanlık tonunu koruyor. Nekfeu'nun yer aldığı "Élément 115" şarkısı, projenin iddialı hedeflerini, Fransa'nın en tanınmış rapçilerinden biriyle yapılan işbirliği sayesinde doğrularken, aynı zamanda titiz bir stilistik tutarlılık sağlıyor. "Nouvelle 3.14" ile "D.ieu" arasındaki bu önemli şarkılar, albüm boyunca yer alıyor ve Jazzy Bazz'ın, dışarıdan gelen farklı katkılara rağmen nasıl güçlü bir kimlik koruduğunu gösteriyor.

Nekfeu, Alpha Wann, Josman, Edge (37), Robdbloc ve Laylow gibi önemli isimlerle yapılan işbirlikleri sayesinde, albüm eleştirmenler tarafından sosyal imgeler açısından olumlu karşılandı.

Eleştirmenler, albümün bilim kurgu filmlerinin görsel dünyasından bolca ilham almasını övdü. Bu güçlü toplumsal bakış açısı, stratejik iş birlikleriyle daha da güçleniyor: Robdbloc, "Mental" parçasına ve Laylow, ".RAW Spleen" parçasına kendi tarzlarını katarak projeyi zenginleştiriyor, ancak melankolik ruhunu koruyor. Alpha Wann veya Josman gibi diğer sanatçıların katkıları da, sadece eklemeler değil, aynı zamanda bir toplumun çöküş eşiğinde olduğunu tasvir etmeye yardımcı olan temel unsurlardır. Eleştirmenler, bu önemli iş birliklerinin projeyi nasıl zenginleştirdiğini ve aynı zamanda sanatsal bütünlüğünü nasıl koruduğunu vurguluyor, böylece Jazzy Bazz'ın kendi yapımı ve tamamen bağımsız yaklaşımını onaylıyor.

Sanatsal Değerlendirme: Tematik tutarlılık ve "gerçekçi rap" türündeki iddialı bir yaklaşım sayesinde başarılı bir çalışma.

"Memoria", "Destinée" ile sona eriyor ve arkasında, "Arkham Anthem"den "Sablier"ye kadar her parçanın, anıları ve melankoliyi keşfeden bir albüm bırakıyor. Bu albüm, Jazzy Bazz'ın New York'taki kariyerini pekiştiriyor ve uzak bir ilham kaynağını, distopik bir toplumun karmaşık yollarında geçen samimi bir yolculuğa dönüştürüyor. 17 şarkı ve 7 işbirliği içeren bu eser, sanatçının, Nekfeu, Alpha Wann, Josman, Edge (37), Robdbloc ve Laylow gibi farklı sesleri de dahil ederek, tematik bir bütünlüğü nasıl koruduğunu gösteriyor. Bu sanatsal başarı, Jazzy Bazz'ın, anılar ve zamanın geçişi gibi temaları, kendisine çok yakışan bir melankoliyle işlemesinden kaynaklanıyor ve onu, iç gözlem ve kolektif hırs arasında ustalıkla hareket edebilen bir sanatçı olarak konumlandırıyor.