Logic - Ultra 85

Paul Rodriguez: Yalnız bir şekilde açılan, terapi amaçlı bir albüm.

Paul Rodriguez, ilk introspektif tohumunu dışarıdan herhangi birinin tanık olmadan ekiyor. Bu sadece bir giriş parçası değil, aynı zamanda Ultra 85 albümünün tonunu belirleyen bir duruş. Daha sonra gelecek olan işbirliklerinden farklı olarak, bu ilk parça, kökenlere dönüş, gösterilerden uzak ve saf bir itirafla yakından ilgili bir fikir sunuyor. Logic, ilk saniyeden itibaren bize, kendini yalnız hissettiğini, sanki ham haline geri dönmüş gibi, diğer seslerle karşılaşmadan önce bile, söylüyor. Bu açılışta yaşanan yalnızlık, daha sonra gelecek olan şeylerle tezat oluşturuyor: Burada, sonunda, konuya dahil olan konukların sesleri duyuluyor, ancak burada sadece Logic ve kendi düşünceleri hakim.

Mission Control & Thank You for Believing in Me: Tanık olmadan yapılan bir itirafta, samimi anlar.

Bu iki şarkı, albümün başlangıcını ve sonunu oluştururken, yalnızlığın getirdiği hissiyat ile sonraki parçalarda duyulan farklı bir atmosfer arasında büyük bir gerilim hissediliyor. Mission Control, şarkı listesinde Paul Rodriguez'in ardından geliyor ve sanki bir geçiş dönemini işaret ediyor; Logic'in sesi hala tek başına, ancak belki daha kararlı, daha doğrudan. Sanki albüm, diğer sesleri ağırlamadan önce bile kendi yoluna koyulmuş gibi. Ve yolculuğun sonunda, Thank You for Believing in Me ile birlikte, her şey yine bu samimi havada sona eriyor. Büyük bir gösteri yok, sadece bir final; bu, bir final konseri havasından çok, sessiz bir teşekkür gibi. Bu iki şarkı, albümü bir terapi odasının duvarları gibi çevreliyor: İçine yalnız giriyorsunuz ve değişmiş olarak çıkıyorsunuz, kimsenin sizi görmesine veya ne yaşadığınızı anlamasına gerek kalmadan.

Yalnızlık ve paylaşım arasındaki bir denge.

Albüm, geçmişle tamamen bir kopuş sergilemek yerine, daha çok stilistik bir yeniden doğuş sunuyor; burada Logic'in sesi, işbirliklerinin gelmesinden bile önce merkezi konumunu yeniden kazanıyor. Albümün anlatı yapısı, bu içsel yolculuk fikrini güçlendiriyor. Giriş parçaları ve işbirliklerinden sonra, kişisel bir düşünceye dayalı gibi görünen bir dizi parça geliyor: Fear, Favela, Gardens III, In Retrospect, 44ever, LOVE ME, Teleport ve Peace Love & Positivity. Bu parçalar, Logic'in misafir sanatçıların yardımı olmadan evrensel temaları keşfettiği, diskin sonuna doğru bir sakinlik alanı yaratan merkezi bir blok oluşturuyor. Üç kısa parça — Glorious Ultra Panavision, Planet Death ve Chess — bu müzikal bölümleri vurgulayarak, parçaların isimlerinde geçen kült filmleri hatırlatan sinematik bir boyut katıyor (Once Upon a Time in Hollywood). Bu, yalnız iç gözlem, tanınmış sanatçılarla diyaloglar ve anlatıdaki kopuş anları arasındaki denge, albüme genel bir bütünlük sağlıyor. Ultra 85, bu nedenle çift yönlü bir albüm olarak karşımıza çıkıyor: bir yandan, bir erkeğin kendi seslerine dönerek, canlı çalınan enstrümantalleriyle projeye ham bir özgünlük katan, diğer yandan ise sonunda diğer sanatçılara kapı açan bir rapçi. Bu, ne tamamen geçmişe bir dönüş, ne de gelecekle tamamen bir kopuş. Daha çok, iç dünyaya odaklanma ve paylaşım arasında, yeniden keşfedilen boom-bap ile Logic'in sesini zenginleştiren ancak onu gizlemeyen işbirlikleri arasında bir denge. Albümde 20 parça bulunuyor ve süresi bir saat on yedi dakika; ancak, albümün en büyük değeri, yalnız anlar ve paylaşılan anlar arasındaki bu gerilimde yatıyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 9 Ağustos 2024 - Şirket: BMG, BMG Rights Management (US) LLC - Şarkı Sayısı: 20 (1 saat 17 dakika) - Açılış/Kapanış: Paul Rodriguez / Thank You for Believing in Me - Konuk Sanatçılar: T Man The Wizard, DJ Drama, Robert Ivory, ADÉ, Lucy Rose, Zelooperz