Mac Miller - GO:OD AM

Geçiş Etiketi ve Ses İmzası

Warner Bros. Records ile yapılan anlaşmaya geçiş, hemen dikkat çekici ve dengeli bir prodüksiyonla sonuçlanıyor. Önceki albümler, örneğin Blue Slide Park (2011), kaynakların sınırlı olması ve çok kişisel bir akımın izlerini taşıyordu. Ancak GO:OD AM, zengin düzenlemelerle zenginleşiyor, ancak asla içeriğin samimiyetinden ödün vermiyor. Ritmler, organik sesler ve modern elektronik prodüksiyonlar arasında geçiş yapıyor, bu da Mac Miller'ın tanınabilir tarzından ödün vermeden çeşitliliği hedefleyen bir niyeti yansıtıyor. Diskin temel gerilimi burada ortaya çıkıyor: Bu yeni endüstriyel titizlik, rapçinin başarısının temelini oluşturan ham ve otantik ifadeyle nasıl birleştirilebilir? Cevap, Mac Miller'ın yeteneğinde yatıyor: İşbirliklerini kullanarak repertuvarını genişletirken, özünü kaybetmeden.

Ab-Soul ile yapılan düetin ham enerjisi.

"Two Matches" adlı parçada Mac Miller, Ab-Soul ile işbirliği yaptı. Bu, onların ilk karşılaşması değil: Daha önce "Matches" adlı bir projede birlikte çalışmışlardı (Watching Movies With the Sound Off (2013) [chronique rap.fr]), ancak burada konuk sanatçı, Mac Miller'ın içe dönük tarzıyla keskin bir tezat oluşturan, ham bir enerji ve hızlı bir akış sunuyor. Bu işbirliği, ikilinin tematik bütünlüğünü korurken, aynı zamanda albümün yoğunluğunu dengelemek için gerekli olan bir ritmik gerilim de sunarak başarılı oluyor. Bu, iki sanatçının ortak geçmişine dayanan ve önceki işbirlikleriyle desteklenen, belirli bir davettir.

Miguel ile R&B ve pop müziğin birleşimi.

Albüm, rap müziğin sınırlarının ötesine geçerek "Weekend" parçasında Miguel'i de ağırlıyor. Bu işbirliği, Mac Miller'ın ses paletini önemli ölçüde genişleten, R&B ve pop öğeleri içeren bir boyut katıyor ve parçayı tam anlamıyla huzurlu bir deneyime dönüştürüyor. İşte bu projenin gücü burada: Bu sadece rap müzikten ibaret değil, aynı zamanda her konuğun albümün genel yapısında belirli bir rol oynadığı, müzikal bir yolculuk.

Chief Keef ile birlikte yapılan "trap" tarzı müzik.

Nesiller arası daha belirgin bir ayrımı vurgulamak için, Mac Miller, "Cut the Check" şarkısında Chief Keef'i konuk ediyor. Bu şarkı, albümün geri kalanında hakim olan melodik ve daha klasik ritimlere göre, kendine özgü bir trap akışı sunuyor. Ancak, bu stilistik ekleme, albümün genel bütünlüğünü bozmak yerine, GO:OD AM'in her türlü etkiye açık bir proje olduğu fikrini güçlendiriyor.

Little Dragon'ın elektronik açılışı.

Albüm, Little Dragon'ın yer aldığı "The Festival" adlı parçayla atmosferik bir notla sona eriyor. Bu işbirliği, albümü elektronik ve sentetik bir dokunuşla tamamlıyor ve bu da genel müzikal bağlama mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor, böylece albümün sonuna yumuşak bir geçiş sağlıyor. Little Dragon'ın getirdiği synthesizer'lar ve dokular, melankolik ama aydınlık bir epilog yaratıyor; sanki Mac Miller, dinleyiciyi sakinleştirici ve evrensel bir izlenimle bırakmak istiyormuş gibi. Bu, albümün iddiasını doğrulayan bir sonuç: tam bir müzikal yolculuk, burada her konuk, genel anlatıda kendine bir yer buluyor. "Brand Name"de Mac Miller, Blue Slide Park (2011) gibi ilk albümlerin derinliğini hatırlatan, ham bir iç gözlem sunuyor; "Rush Hour"de ise, sürekli dinlenmek üzere tasarlanmış bir albümün anlatısal aciliyetini kullanıyor. "Clubhouse" veya "In the Bag" gibi parçalar, Mac Miller'ın akışının herhangi bir dış kısıtlama olmadan kendini gösterdiği, nefes alma alanları sunuyor ve bu albümün sadece bir dizi işbirliğinden daha fazlası, tam teşekküllü bir sanatsal proje olduğunu doğruluyor. Bu, bir sanatçının bağımsızlığından büyük bir plak şirketine geçişini, ancak özgünlüğünden ödün vermeden temsil ediyor. Optimizm ve direnç arasında, titiz bir prodüksiyon ve sanatsal özgünlüğü bir araya getirmeyi başarıyor. Beş önemli işbirliğiyle, bir sanatçının köklerini terk etmeden büyüyebileceğini kanıtlıyor. Bazı parçaların, "100 Grandkids" veya "Weekend" gibi öne çıkan single'lara kıyasla kendine özgü bir kimliği olmamasına rağmen, genel tema, forma dönüş ve optimizm etrafındaki tutarlılık, onu 18 Eylül 2015'te yayınlanan önemli bir eser haline getiriyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 18 Eylül 2015 - Şirket: Warner Bros. Records - Şarkı Sayısı: 17 (1 saat 10 dakika) - Açılış/Kapanış: Doors / The Festival - Konuk Sanatçılar: Ab-Soul, Lil B, Miguel, Chief Keef, Little Dragon