Miguel - Segundo romance

"El Día Que Me Quieras", albümün açılış parçası, sadece basit bir önceki şarkı değil; hemen bir soru soruyor: Klasik bolero melodisini, özünü kaybetmeden nasıl yeniden yorumlayabiliriz? Segundo Romance albümünde Luis Miguel, kökenlerinin mirasını gizlemeye çalışmıyor, aksine orkestrasyonuyla bu mirası yücelterek, orijinal parçaya daha fazla derinlik katıyor. Bu seçim, tüm albümü tanımlıyor: Baş şarkıcının sesini zayıflatacak herhangi bir düet veya işbirliği bulunmuyor; her parça, 1934 ile 1993 yılları arasında yazılmış klasikleşmiş şarkıların solo yorumlarından oluşuyor ve 1994'ün başlarında Los Angeles'taki Record Plant stüdyosunda kaydedildi.

Segundo Romance: Onuncu stüdyo albümü, 1991 tarihli "Romance" albümünün doğrudan devamı.

30 Ağustos 1994'te WEA Records aracılığıyla yayınlanan bu albüm, Meksikalı şarkıcının onuncu stüdyo albümüdür. Romance (1991) ile doğrudan bir bağlantısı vardır ve bu albüm, sanatçının uluslararası Latin müziği sahnesindeki yerini daha da sağlamlaştırmıştı. Segundo Romance, bir kopuş yaşatmak yerine, iki yıl önce başlatılan melodik iddiaları daha da geliştirir ve daha eski ve daha zorlu bir repertuvara yönelir: 1934 ile 1993 yılları arasında yazılmış Latin baladları. Luis Miguel, Directo al corazón (1982) ve Romance (1991) arasında zaten uluslararası bir kariyerin temellerini atmıştı, ancak burada kaynağa geri dönerek, hiçbir doğaçlamaya yer bırakmayan bir titizlikle çalışmıştır. Bu albümün tanıtımı, 1994 Ağustos'tan Aralık'a kadar Amerika Birleşik Devletleri ve Latin Amerika'daki turnelerle yapılmış ve bu durum, albümün hem bir stüdyo ürünü hem de canlı bir etkinlik olarak planlandığını doğrulamıştır.

El Día Que Me Quieras: Albümü geleneksel bolero tarzıyla açan şarkı.

Albümün ilk parçası, Carlos Gardel ve Alfredo Le Pera'nın bir eserinin yeniden yorumlanmasıdır. Bu, modern bir yorumdan ziyade, klasik bolero tarzının sadık bir şekilde yeniden canlandırılmasıdır ve şarkıcının, klasik melankoli ve pop müziğin yoğunluğu arasında ustalıkla geçiş yapabilen bir sesiyle desteklenir. Luis Miguel'in kendisi, Juan Carlos Calderón, Kiko Cibrian ve Armando Manzanero tarafından sağlanan prodüksiyon, enstrümantasyonun, keman ve nefesli çalgılara geniş yer verdiği ve şarkının asla gölgede kalmadığı bir düzenlemeye dayanır. Bu açılış parçası seçimi stratejik: hemen, albümün tamamının, saygılı ancak özenle işlenmiş yeniden yorumlardan oluşan bir dizi olacağı beklentisini yaratır.

La Media Vuelta ve Delirio: Orkestrasyonun temel taşları, köklere dönüş.

Albümün ortasında, La Media Vuelta, Ramon Flores'in trompet solosuyla, balada tarzı parçaya neşeli bir boyut katarken, melankolisinden vazgeçmez. Bu iki parça, albümün sadece bir mirası yeniden üretmekle kalmadığını, aynı zamanda modern prodüksiyonla aktif bir diyalog kurduğunu gösteriyor. Klasik bolero tarzının tipik orkestrasyonları, burada pop baladlarının içtenliği ile enstrümantal patlamalar arasında değişen bir yapının hizmetinde kullanılmıştır.

Değerlendirme: Luis Miguel'in, Latin geleneği ve uluslararası sahne arasındaki yerini pekiştiren bir albüm.

Solamente Una Vez albümünde, Tomy Morgan'ın harmonikası, boleronun ruhuna son derece saygı gösteren bir düzenlemeye uyum sağlıyor ve aynı zamanda modern bir yankı sunuyor. Benzer şekilde, Nosotros albümünde Jeff Nathanson, saksofonuyla Pedro Junco Jr.'ın şarkılarındaki melankoliyi vurgularken, Ramon Flores'in La Media Vuelta albümündeki trompet solosu, José Alfredo Jiménez'in bestesine neşeli bir boyut katıyor. Bu enstrümantal katkılar, basit süslemeler olmanın ötesinde, albümü, Carlos Gardel veya Agustin Lara gibi bestecilerin özgün sesleri ile Luis Miguel'in çağdaş yorumu arasında sürekli bir diyalogla yapılandırıyor. Albümdeki tüm on bir şarkı, ilkten sonuna kadar, her orkestral düzenlemenin Latin geleneğini yücelttiği ve kökenlerine sadık kaldığı tutarlı bir stilistik bütünlük oluşturuyor. El Día Que Me Quieras'den Delirio'ye kadar, albüm sadece bir melodi koleksiyonu olarak değil, aynı zamanda Meksikalı şarkıcının mirası ve uluslararası sahne arasındaki yerini vurgulayan bir bütün olarak sunuluyor. 1934 ve 1993 yılları arasında yazılan klasik eserlerin bu titizlikle yeniden yorumlanması, Segundo Romance'nin sadece bir cover albümünden çok daha fazlası olduğunu gösteriyor: bu, boleronun sanatının kalıcı bir ifadesidir ve 1994'ün başlarında Los Angeles'ta kaydedilmiş, bölgede önemli bir kültürel olay haline gelen turnelerle tanıtılmıştır. Segundo Romance, ses kayıtlarında yenilik yapmaya çalışmıyor, ancak bir dizi cover şarkısını tutarlı bir esere dönüştürmeyi başarıyor. Bu, sadece bir melodi koleksiyonu değil, Luis Miguel'in canlı bir geleneğin vârisi ve yorumcusu olarak yerini vurgulayan bir albümdür. El Día Que Me Quieras ve Delirio arasında, albüm, her şarkının belirli bir döneme veya duyguya gönderme yaptığı, hiçbir zaman tekrarlanmayan bir yolculuk inşa ediyor. Meksikalı şarkıcının onuncu stüdyo albümü, Latin Amerika sahnesinde kalıcı bir referans noktası olmaya devam ediyor; bu albüm, klasiklerin yeniden yorumlanabileceğini, ancak ne formlarının ne de ruhlarının asla ihanet edilmediğini kanıtlıyor.

Teknik Bilgiler

- Yayınlanma Tarihi: 30 Ağustos 1994 - Plak Şirketi: WEA Records - Şarkı Sayısı: 11 - Katalog Numaraları: El Día Que Me Quieras / Delirio