Nessbeal - Ne2s

Nessbeal, NE2S adlı eserini "spontané et naturel" olarak tanımlıyor; bu, bir stüdyo albümünün klasik yapısıyla örtüşen bir açıklama: 14 şarkıdan oluşan albüm, 55 dakika 13 saniye sürüyor ve bunlardan altısı önemli sanatçılarla yapılan işbirliklerini içeriyor. 14 Haziran 2010'da Jive Epic, 7th Magnitude, Because Éditions ve Sony Music France plak şirketleri tarafından yayınlanan bu eser, RSC Sessions Perdues (2009) ve Sélection naturelle (2011) arasındaki belirli bir çizgide yer alıyor. Albüm, ilk hafta yaklaşık 4.600 adet satarak en çok satan albümler listesinde 13. sıraya yerleştiği için başlangıçta mütevazı bir başarı elde etse de, albümün ses yapısı, stratejik işbirlikleriyle desteklenen güçlü bir anlatı yoğunluğuna dayanıyor.

Albüme Damgasını Vuran Giriş

Albüm, Certifié classique adlı açılış parçasıyla (1. şarkı) hemen kendi gerçekliğine yerleşiyor. Bu şarkı sadece bir tanıtım parçası değil, aynı zamanda tüm projeye sağlam bir temel oluşturuyor.

"Au bout de la route" feat. La Fouine

Certifié classique albümün solo parçasıyla açılış yaparken, resmi şarkı listesinde 5. sırada yer alan Au bout de la route, La Fouine ile önemli bir işbirliği boyutunu getiriyor. Bu parçadaki La Fouine'un varlığı, albümü, rapçının sesinin farklı bir sanatçının sesiyle karşılaştığı ve zenginleştiği bir bağlamda konumlandırıyor. Bu işbirliği, basit bir süsleme değil; parçanın vokal dokusunu değiştiriyor ve Nessbeal'in, kendi mesajını seyreltmeden taşıyabilecek ortakları entegre edebildiğini gösteriyor. Albümün klasik yapısı, bu işbirliğinin gereksiz bir acelecilikten uzak, rahatça sunulmasına olanak tanıyor.

Ma grosse feat. Orelsan

10. sırada yer alan Ma grosse, Orelsan ile birlikte, bu işbirlikleri keşfi yolculuğunda bir başka dönüm noktası oluşturuyor. Orelsan'ın bu özel parçadaki varlığı, Fransız rapçinin temel akışıyla tezat oluşturan bir vokal aralığı getirerek durumu değiştiriyor. Burada sadece isimlerin bir araya getirilmesinden ziyade, belirli bir editoryal seçim söz konusu: Orelsan, etkileşimi karmaşıklaştırmak ve parçaya gerekli olan tamamlayıcılığı sunmak için devreye giriyor. Bu parça, albümün tek bir şemayı tekrar etmek yerine, farklı seslerin çeşitliliği üzerine kurulu olduğunu doğrular. Orelsan'ın bu özel parçadaki varlığı, her işbirliğinin, toplam 55 dakika 13 saniyelik süreyi aşmadan, albümün genel anlatısında bir rol oynadığı fikrini güçlendiriyor.

İmparatorluğun Tozu (Indila ile birlikte)

Projenin sonu, 14. sırada (son parça) yer alan Poussière d'empire ile işaretleniyor ve Indila'nın gelişiyle belirgin bir kapanış sunuyor. Indila'nın bu son parçadaki varlığı, albümün sonuna tamamen farklı bir ton katıyor ve bu durumu, farklı bir iç gözlem anına dönüştürüyor. Bu, Certifié classique tarafından başlatılan döngüyü tamamlamanın bir yolu, ancak tamamen farklı seslerle. Sanatçı, bu albümü doğal olarak tanımlıyor ve son anda R&B'ye geçiş, bu yaklaşımı doğruluyor: Spontanlık, tekdüzelik anlamına gelmez, aksine farklı müzik evrenlerini ani bir kopma olmadan kucaklama yeteneğidir. Bu eser, doğrudan önceki stüdyo albümü RSC Sessions Perdues (2009) ile devam ediyor, ancak aynı zamanda bir sonraki önemli albüm olan Sélection naturelle (2011) için de zemin hazırlıyor. Bu stratejik konumlandırma, Nessbeal'ın, La Fouine gibi isimlerle "Là où les vents nous mènent" veya Orelsan gibi isimlerle "Tous les jours dimanche" gibi gelecekteki işbirliklerinin ortaya çıkmasından önce, çok yönlü bir sanatçı olarak konumunu sağlamasına olanak tanıyor; bu işbirlikleri sırasıyla 2011 ve 2022'de gerçekleşecek. Albüm, sadece isimlerin bir araya getirilmesinden ibaret değil, aynı zamanda Bradley Jones, Evaanz ve Isleym gibi çeşitli sesleri, parça listesine entegre ederek, temel mesajı zayıflatmadan ses paletini zenginleştiriyor. On dört parçadan altısının "featuring" içermesi, belirli bir editoryal niyeti gösteriyor: Her konuk, ister rapçi olsun ister Indila gibi bir şarkıcı, albümün genel yapısında belirli bir rol oynuyor ve NE2S'yi, sanatçının savunduğu spontanlığın, titiz ve yoğun bir yapıyla bir arada bulunduğu gerçek bir sanatsal kavşak haline getiriyor. NE2S'nin eleştirel değerlendirmesi: Gücü, solo parçalar ile hedeflenmiş işbirliklerinin arasında geçiş yapabilme yeteneğinde yatan bir albüm. Bazı parçalar, örneğin Ca bouge pas veya After, yüzeysel bir analizde standart ara parçalar olarak algılanabilir, ancak bunlar, albümün 14 gerçek parçasının ayrılmaz bir parçasıdır ve parçanın ortalama dört dakikalık süresine katkıda bulunur. Bu eser, açıkça iki önemli stüdyo albümü arasında yer alıyor, Sélection naturelle'ye bir köprü görevi görüyor, aynı zamanda RSC Sessions Perdues'nin kazanımlarını da pekiştiriyor. İlk tepkiler, sınırlı satış rakamlarıyla ticari olsa da, bu projenin yarattığı ilgiyi doğruluyor; bu proje, tek bir tarzı dayatmak yerine, çeşitli ses bölgelerini haritalandırmayı amaçlıyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 14 Haziran 2010 - Plak Şirketi: Jive Epic - Şarkı Sayısı: 14 (55 dakika 13 saniye) - Açılış / Kapanış: Certifié classique / Poussière d'empire - Konuk Sanatçılar: La Fouine, Bradley Jones, Orelsan, Isleym, Evaanz, Indila - Önceki Albüm: RSC Sessions Perdues (2009)