PLK - Platinum

30 Mart 2018'de Panenka Music etiketiyle yayınlanan Platinum, bir stüdyo albümü değil. Bu, bir mixtape, yani başlardaki gürültülü gençlik döneminden Polak adlı albüme, aynı yılın Ekim ayında yayınlanacak olan albüme geçiş dönemindeki bir eser. Bu iki tarih arasında, PLK'nin sadece vaat etmekten öteye geçtiğini kanıtlaması için bir deneme alanı ihtiyacı var. Bu, sanatsal bir kimlik kartı niteliğinde: Burada, Paris rap sahnesinin en iyi umutlarından biri olmasını sağlayacak olan olgunluğun şimdiden hissedildiği bir mixtape bulunuyor.

Daha belirgin bir yazım tarzı, stüdyo albümüne geçişi işaret ediyor.

Bu albüm, bir geçiş dönemi ürünü. Daha belirgin bir yazım tarzı bulunuyor; önceki eserlerde olduğu gibi, dış onay arayışı daha az. PLK artık sadece kafiyelerin şiddetiyle etkilemeye çalışmıyor; cümleler kuruyor, kıtalarının nefes almasına izin veriyor ve her nakarata ağırlık katıyor. Bu albümde, kendi tarzını zaten bulduğu hissediliyor, ancak ses hala bir konfor alanında, daha sonra gelecek olan deneyimlerden uzak.

İki konuk sanatçı: Lefa, "Colis piégés" şarkısında ve Krisy, "Go" şarkısında.

Şarkı listesinde 17 parça bulunuyor, bunlardan ikisinde başka sanatçılar da yer alıyor. Colis piégés parçasında Lefa'nın vokalleri bulunuyor. Onun varlığı, parçaya daha anlatıcı, neredeyse sinematik bir boyut katıyor: Sadece akışı güçlendirmekle kalmıyor, aynı zamanda kendi tarzıyla parçanın ses dünyasını tamamlıyor ve hikayeyi anlatıyor. Go parçasında ise Krisy yer alıyor. Onun bölümü daha kısa, ancak parçanın genel atmosferini anında değiştiriyor: Daha sakin tonu, PLK'nın tonuyla tezat oluşturuyor ve bu parçaya farklı, neredeyse sohbet havasında bir dinamik kazandırıyor. Bu iki işbirliği, mixtape'i daha karmaşık hale getirmek için değil, PLK'nin kendi kimliğini kaybetmeden farklı vokal dinamiklerini yönetebildiğini göstermek için yapılmış.

Mixtape'in ses dünyasını tanımlayan önemli parçalar

Özellikle üç parça, albümü öne çıkarıyor: Pas besoin, Platinum ve Go. Pas besoin, doğrudan ve neredeyse provokatif bir yaklaşımla albüme başlıyor ve projenin genel tonunu hemen belirliyor. Albümün adını taşıyan Platinum parçası, albümün kalbinde yer alıyor: Burada, sözler ve sanatsal niyet arasındaki en büyük uyumu duyabiliyoruz. Bu üç parça, bir anlatısal döngü oluşturuyor: Reddetmekten (Pas besoin) onaylamaya (Platinum) ve ardından rahatlamaya (Go). Prodüksiyon, sözlere öncelik veriyor: Vokallere, kafiyelere ve sessizliklere yer açıyor. Bu, estetik bir seçim ve PLK'nin sesiyle değil, söylediği şeylerle etkilemek istediği fikrini güçlendiriyor.

Değerlendirme: Paris rap sahnesinin en umut vadeden isimlerinden biri olan PLK'nin, geçiş dönemine ait bir derleme albümü, ancak bu unvanı hak ediyor.

Platinum bir teknik başyapıt ya da devrim niteliğinde bir albüm değil. Ancak, sıradan bir denemeden çok daha fazlası. PLK'nin hırs ve özgünlük arasındaki dengeyi bulduğunun kanıtı. Artık her bedelle beğeri kazanmaya çalışmıyor; kendi hikayesini inşa ediyor. Şarkıları anlamlı, işbirlikleri içeriği zenginleştiriyor ancak asıl mesajı gölgede bırakmıyor. Bu mixtape, Polak için bir başlangıç noktası, ancak zaten uzun bir kariyerin tüm temel unsurlarını içinde barındırıyor: sağlam bir yazım, tutarlı bir ses ve en önemlisi, duyulmaya başlayan bir ses.