rap.frhiphop.frcanlı yayında
✨ AbonelikKayıt ol
RAP.FR
Snoop Dogg - From tha Streets 2 tha Suites
Chronique d'album

Snoop Dogg - From tha Streets 2 tha Suites

Yazan Le Stagiaire·

Bu, sanatçının 18. stüdyo albümü ve doğrudan 420 kutlamalarına bir devam niteliğinde. Battlecat'in yumuşak funk prodüksiyonuyla oluşturulmuş.

Sokaktan lüks yaşamaya: 10 parçadan oluşan bir funk manifestosu

Bu kısa format, projenin dağılmasını önleyerek, onu 420'in samimi bir kutlaması haline getiriyor, sadece parçaların bir araya getirilmesinden ziyade.

Efsanelerin birleşimi: Prohoezak, Mozzy ve Kokane, G-Funk'a hizmet ediyor

İkinci şarkı olan "Roaches In My Ashtray"da Prohoezak yer alıyor. Onun varlığı, bu projenin oluşturulmasındaki rolünü teyit ederken, aynı zamanda Snoop Dogg'un bu funk albümündeki tarzına mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor. Daha sonra, "Gang Signs" şarkısında Mozzy yer alarak, projeye Batı Yakası dokunuşları katıyor ve onu ortak bir hikayeye yerleştiriyor. Snoop Dogg'un vokal yeteneği, Kokane'in de geçmişte onunla çalıştığı, özellikle Tha Last Meal (2000) gibi projelerde yer aldığı bir sanatçıyla yeniden bir araya geldiği "Talk Dat Shit To Me" şarkısında sergileniyor. Bu tarihi ilişkinin yeniden canlandırılması, Kaliforniya rap müziğinin farklı nesilleri arasındaki bağı güçlendiriyor.

Snoop Dogg'un, Battlecat'in "yumuşak" prodüksiyonu üzerindeki virtüözlüğü.

Bu albümün gücü, Snoop Dogg'un "Fetty In The Bag" gibi önemli parçalarda yeteneğini sergileyebilmesinden kaynaklanıyor. Bu parçada Goldie Loc ve Big Tray Deee gibi, rapçiyle uzun bir işbirliği geçmişine sahip iki sanatçı da yer alıyor. Bu iki sanatçının Tha Doggfather (1996), No Limit Top Dogg (1999) ve Paid tha Cost to Be da Bo$$ (2002) gibi önceki albümlerdeki katılımları, projenin tarihi bağını daha da güçlendiriyor. Ayrıca Prohoezak'ın da "Say It Witcha Booty" parçasında yer aldığı doğrulandı; bu, sanatçının bu albümdeki ikinci görünümü ve ses tasarımındaki rolünü pekiştiriyor.

Kısa ve odaklı bir proje, takdirle karşılanıyor.

Bu albümün prodüksiyonu, çeşitli ses paletleri üzerine kurulmuş olup, yapımcı Battlecat, albümdeki on parçanın yapımında baş rolü üstlenirken, aynı zamanda birçok farklı beat yapımcısıyla işbirliği yapmıştır. Bu yaklaşım, Snoop Dogg'un kendine özgü tarzını korurken, Doggystyle (1993) veya Tha Blue Carpet Treatment (2006) gibi önemli albümlerini hatırlatan funk ve G-Funk nüanslarını keşfetmesine olanak tanır. Projenin toplam süresi yaklaşık 37 dakika olup, bu, kesinliğe olan bir arzuyu yansıtmaktadır: Önceki stüdyo albümü I Wanna Thank Me (2019)'nin aşırılıklarından uzaklaşan bu çalışma, 420 kutlamalarına doğrudan bir devam niteliğinde olup, kalite ve derinlemesine bir deneyim sunmayı, nicelikten daha ön planda tutmaktadır. Nottz, Soopafly veya Terrace Martin gibi yapımcıların varlığı, ana listede detaylı olarak belirtilmese de, bu ses zenginliğine katkıda bulunmakta ve herhangi bir tematik dağınıklığı önlemektedir. Snoop Dogg'un işbirlikçi mirası burada tam olarak kullanılmış olup, albümde yer alan konuk sanatçılar, onun sahnedeki uzun ömrünü ve etkisini göstermektedir. Kokane veya Goldie Loc gibi sık işbirliği yapılan isimlerin yanı sıra, Larry June, J Black ve Devin The Dude gibi ikonik figürler de albüme dahil edilerek, Kaliforniya rap müziğinin farklı nesilleri arasında bir köprü kurulmuştur. Bu sanatçı kadrosu, Snoop Dogg'un, kendi akışının bütünlüğünden ödün vermeden, çeşitli yetenekleri bir araya getirebilen merkezi bir figür olarak konumunu pekiştirmektedir. Albümün sembolik olarak sonuncusu olan "Left My Weed" parçası, kısa, yoğun ve gereksiz unsurlardan arındırılmış bir albüm deneyimini tamamlamaktadır. J Black'in de yer aldığı önceki "Look Around" parçasıyla birlikte, bu son parça, düşük hedeflerle ancak saf bir keyif sunan bir funk evrenine yapılan bir yolculuğun sonunu işaret etmektedir. Albüm, 420'i kutlamak amacıyla yayınlanmış olup, bu stratejik tarih, prodüksiyonun hafif ve eğlenceli doğasına anlam katmaktadır. İlk hafta sadece 935 adet satışla ticari performansı düşük olmasına rağmen, sanatsal yaklaşım tutarlı kalmıştır. From tha Streets 2 tha Suites, böylece I Wanna Thank Me (2019) ve BODR (2022) arasında bir geçiş aşaması olarak konumlanmakta, G-Funk köklerine dönüşü temsil ederken, rekorlar veya sertifikalar elde etme çabası göstermemektedir.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 20 Nisan 2021 - Plak Şirketi: Doggy Style Records - Şarkı Sayısı: 10 (36 dakika 51 saniye) - Açılış/Kapanış: CEO / Left My Weed - Konuk Sanatçılar: Prohoezak, Mozzy, Kokane, Larry June, Goldie Loc, Big Tray Deee, J Black, Devin The Dude - Önceki Albüm: I Wanna Thank Me (2019)

🎬 Albümün klipleri

10 clips · art arda oynatma

Parçalar

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10

🔥 Patlayan parçalar

Hip-Hop/R&B sıralaması · hafta: 12/10/2026

  1. 1Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  2. 2Quebec— Drake
  3. 3I Just Might— Bruno Mars
  4. 4Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  5. 5Janice STFU— Drake
  6. 6Dead Fresh— Lil Baby
  7. 7Classic— Drake
  8. 8What You Need— Tems
  9. 9Cinderella— Mac Miller Featuring Ty Dolla $ign
  10. 10So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar

İnceleme yayın tarihi 11/10/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Tüm hakları saklıdır.

Diğer chroniques