Solange - When I Get Home

Solange Knowles, dördüncü stüdyo albümü olan ve 1 Mart 2019'da yayınlanan When I Get Home ile köklerine dönüyor. Bu albüm, A Seat at the Table'nin devamı niteliğinde. Bu konsept albüm, aile hayatının ve mirasın derinliklerine iniyor ve Houston'daki çocukluk anılarından besleniyor. Prodüksiyon, çeşitli yetenekleri bir araya getiriyor ve ruhani caz, R&B ve diğer türleri harmanlayarak, her detayın önemli olduğu zengin bir evren yaratıyor.

Almeda, Playboi Carti ile yapılan işbirliği, projeye çağdaş bir rap boyutu katıyor.

Almeda albümünde, Solange Knowles, Playboi Carti'yi yanına alıyor. Bu önemli bir konuk sanatçının katılımı, projeye çağdaş bir rap sanatçısıyla yapılan bir işbirliği boyutunu ekliyor. Prodüksiyon, Pharrell Williams ve John Carroll Kirby tarafından yapılmış, Solange Knowles ise albümün genel yönetmenliğini üstleniyor. Bu farklı sesin eklenmesi, parçayı zenginleştiriyor ve şarkıcının genellikle daha samimi bir evreni keşfettiği ortama ilginç bir kontrast oluşturuyor.

My Skin My Logo, Gucci Mane ile birlikte yapılan ve kimliği ele alan şarkı, albümün deneysel yönünü güçlendiriyor.

My Skin My Logo adlı parça, Gucci Mane ile yapılan işbirliği sayesinde kimlik arayışı temasını işliyor. Bu işbirliği, deneysel rap sanatçısıyla yapılan çalışma, albümün keşif odaklı yönünü güçlendiriyor. Prodüksiyonu Jamire Williams, John Carroll Kirby ve Solange Knowles üstlenirken, Steve Lacy ve Tyler, The Creator da katkıda bulunuyor. Bu şarkı, projenin benzersiz bir vokal çeşitliliğiyle zenginleşmesini sağlayan, farklı seslere açık bir yaklaşımın parçası.

"Nothing Without Intention", Julez Smith II tarafından üretilen ve vokal dokusu katılan bir ara bölüm.

Albüm, Nothing Without Intention de dahil olmak üzere çeşitli ara bölümler içeriyor. Bu parçada, Solange Knowles ve Julez Smith II prodüktör olarak görev alıyor. Bir prodüktörün bu şekilde katkıda bulunması, ara bölüme bir ses dokusu katıyor. Giovanni Cortez, Amber Venerable ve Raquel Egbuonu gibi ek vokal seslerinin de yer alması, bu işbirlikçi yaklaşımı tamamlıyor ve ince detaylara verilen önemi vurguluyor.

Çeşitli yeteneklerin öne çıktığı bir prodüksiyon.

When I Get Home albümünün prodüksiyonu, etkileyici bir üretici çeşitliliğiyle öne çıkıyor. Solange Knowles, Pharrell Williams, Tyler, The Creator, Sampha ve Dev Hynes (Devonte) gibi ikonik isimler de dahil olmak üzere geniş bir yetenek yelpazesiyle çalışıyor. John Carroll Kirby ve Chassol gibi üreticiler de albümün ses dünyasının oluşturulmasına katkıda bulunuyor. Peter Lee Johnson ve Raphael Saadiq gibi sanatçıların kullandığı klavyeler, Moog synthesizer'ları ve baslar, bestelere zengin bir dokusal derinlik katıyor. Aralarda yer alan parçalar Solange Knowles, Julez Smith II veya Standing On The Corner tarafından üretilirken, ana parçalar çeşitli prodüksiyon yaklaşımlarıyla oluşturulmuştur.

Sanatsal Yaklaşımıyla Eleştirmenlerden Takdir

Albüm, deneysel yaklaşımı ve caz, ruhani müzik, R&B ve diğer türlerden etkileri bir araya getirme yeteneği nedeniyle büyük beğeni topladı. A Seat at the Table'nin başarılı bir devamı olarak kabul ediliyor ve bir başyapıt olarak nitelendiriliyor. Albüm, en saf haliyle bir konsept albümü olarak değerlendiriliyor ve her detayının takdir edilmesi gerektiği belirtiliyor. Solange, soul melodilerini ustalıkla kullanarak, 18 parçadan oluşan bu kapsamlı çalışmanın, sanatçının kariyerinde önemli bir dönüm noktası olduğunu gösterdiğini kanıtlıyor.