Steve Lacy - Evidence

Steve Lacy, Monk'u sadece bir gönderme yapmak için değil, aynı zamanda onun mimari yapısından bir şeyler çıkarmak için çalıyor. 1962'de New Jazz etiketiyle çıkan Evidence, sıradan bir stüdyo albümünden çok daha fazlası; burada soprano saksofonu, klasik bir dörtlüün yapısını belirliyor. Bu plak şirketi, Prestige Records'un bir yan kuruluşudur. Diskin toplam süresi, altı parça için 33 dakika 09 saniyedir.

Evidence: Dörtlüün temelini oluşturan ritim

Albüm, The Mystery Song ile başlıyor. Bu parça, şarkı listesinin 1 numarası ve hemen ritmik gerilimi ortaya koyuyor; bu gerilim, Billy Higgins tarafından albüm boyunca korunuyor. Bu sadece basit bir önceki parça değil; bas çizgileri ve soprano saksofonunun nefesi arasındaki dengeyi kuruyor.

The Mystery Song: Monk'un armonik yapısı

Evidence parçasında, Monk'un yeniden yorumlanması sadece melodik bir saygıdan ibaret değil; aynı zamanda her soprano notasının belirli bir kontrpuanla yanıtladığı karmaşık bir armonik yapı içeriyor. Prodüksiyon, mevcut bilgilerde açıkça belirtilmese de, Prestige Records kayıtlarının tipik olan net bir ses kalitesine sahip. Her enstrüman, diğerini asla bastırmadan mevcut.

Evidence (parça adı): Don Cherry ve Steve Lacy'nin diyaloğu

Plakın ikinci parçası, Evidence, albümün adını taşıyor. İşte burada, Don Cherry'nin kornet kullanımı, ses dokusunu kökten değiştiriyor. Lacy'nin keskin ve tiz sopranosu ile Cherry'nin daha yumuşak ve canlı kornet sesinin yarattığı kontrast, eşsiz bir armonik alan oluşturuyor. Bu parça, basit bir solo değişimi değil; her enstrümanın, diğerine yanıt olarak kendi melodi dizisini oluşturduğu, herhangi bir baskın solo tarafından belirlenmeyen bir yapı. İşte tam da bu noktada, prodüksiyon en üst düzeye ulaşıyor; ses yoğunluğu, her bir çalınan nüansı somutlaştırıyor. Carl Brown, bas gitarıyla grubun ritmik temelini oluşturuyor. Bu karşılaşma, enstrümanların üst üste binmesi değil, gerçek bir etkileşim; Carl Brown'un her hareketi, belirli bir yanıtla karşılanıyor. Kasım 1961'de Rudy Van Gelder Stüdyosu'nda kaydedilen altı parçanın sonuncusu olan bu parça, virtüöz bir final sunuyor; Lacy'nin sopranosu, tüm melodik akıcılığını yeniden kazanıyor. Plakın toplam süresi 33 dakika 09 saniye: bu, gereksiz detaylara yer bırakmayan, her parçanın eserin genel yapısına katkıda bulunduğu sıkı bir format. Evidence, Steve Lacy'nin dördüncü stüdyo albümü; The Straight Horn of Steve Lacy (1960) ve Moon (1971) arasındaki önemli bir dönüm noktası. Bu, sadece Monk ve Ellington'ın standartlarının bir derlemesi değil; prodüksiyon, enstrümanlar ve yorumun bir araya gelerek benzersiz bir ses mimarisi oluşturduğu bir laboratuvar. Don Cherry'nin yanında, Steve Lacy burada, sopranonun sadece melodik bir enstrüman olmadığı, tüm bir dörtlüye ritim belirleyebilen, mimari bir ses olduğu toprakları keşfediyor.

Teknik Bilgiler

- Yayınlanma Yılı: 1962 - Plak Şirketi: New Jazz - Şarkı Sayısı: 6 (33 dakika 09 saniye) - Plak Numaraları: The Mystery Song / Who Knows