Steve Lacy - Shots

Steve Lacy, dinleyicinin rahatı için asla müzik yapmaz. Albüm, ilk parçadan itibaren yapısının özüne derinden bağlıdır. "Moms", şarkı listesinin 1 numarası olmasına rağmen, basit bir giriş parçası değildir; aksine, albümün temelini oluşturur. Yalnız bir havayı yansıtan bu parça, sanatçının genel yaklaşımını tanımlar: Steve Lacy, melodik veya ritmik yükü paylaşmak için kimseyi çağırmaz. Parça, minimalist bir manifestodur; burada, soprano flütün her notası, cümlenin gerilimini tek başına taşır. Bu, kolektif bir yoğunluk illüzyonunu reddeden bir açılıştır; Steve Lacy'nin, sıklıkla bu dönemin albümlerini süsleyen dış etkenlerden uzak, kendi başına yeterli olma arzusunu ilk andan itibaren ortaya koyar.

The Kiss: Irene Aebi'nin tek vokal ve keman katkısı.

Plakın merkezinde, "The Kiss" (3. parça), Steve Lacy'nin yalnızlığını kesen tek anı oluşturuyor. Bu, projenin katı kurallarına getirilen eşsiz bir istisna: Bu parçada, Irene Aebi keman ve sesiyle devreye girerek, albümün geri kalanıyla kökten farklı bir orkestrasyon ve ifade katıyor. Bu varlık, sadece süslü bir ekleme değil; düzenlemeyi, kendine özgü bir enstrümantal boyutla zenginleştiriyor ve diğer parçalarda bulunmayan, sıcak bir melodi sunuyor. Irene Aebi'nin sesi burada, başka bir şekilde sadece soprano sesinin hakim olduğu bir alanda, bir ışık huzmesi gibi işlev görüyor. Projenin doğasını değiştirmese de, benzersiz bir ara veriyi işaret ediyor; hesaplanmış izolasyonun geçici olarak askıya kaldığı, ortak bir yankının ortaya çıktığı bir anı temsil ediyor.

Steve Lacy, Shots albümünü, her albümün kendi enstrümantal keşfinin ayrı bir bölümü olduğu bir müzik kariyer yolculuğuna ekledi. Bir önceki yıl yayınlanan Trickles albümünden sonra çıkan bu çalışma, iki farklı yaratıcı dönemin arasında yer alıyor: Hemen Trickles'nin ardından yayınlandı ve doğrudan Sidelines'den önce geldi, Sidelines de 1977'de yayınlandı. Bu kronolojik yakınlık, bir sonraki albümüyle olan ilişkisi, müzisyenin yoğun bir üretim döneminde olduğunu gösteriyor; burada sanatçı, Shots'nin saf iç gözleminden Sidelines'deki yönelimlerine kadar, radikal olarak farklı ses yapılarını keşfediyor. Bu albümün müzik kariyerindeki yeri, sürekli bir değişim içinde olan, stilistik tekrarı reddeden ve bu nedenle çağdaşlarından, daha çok standart formatlara yönelenlerden farklı olan bir sanatçıyı ortaya koyuyor.

The Wire: Hikaye bütünlüğünü sağlayan kapanış.

Son parça, "The Wire", sadece albümü tamamlamakla kalmıyor, aynı zamanda albümün anlatısal bütünlüğünü de pekiştiriyor. "The Wire" başlığıyla ve parça listesinde 8. sırada yer alan bu parça, önceki sekiz parçanın anlamını ortaya çıkaran bir sonuç noktası görevi görüyor. Parçanın adı bile, her parçanın bu bağımsız enstrümantal sonuca ulaşmak için tasarlandığı metaforik bir yapıyı ima ediyor. "The Wire", süslü bir kapanış gibi değil, aksine "Moms" ile verilen vaadin bir teyidi olarak işliyor: Bu, 1970'lerin ticari caz müziğinin alışılagelmiş dış işbirliklerine veya prodüksiyon katmanlarına başvurmadan, tek bir figür etrafında inşa edilmiş bir yolculuk.

Teknik Özellikler

- Yayınlanma Tarihi: 1977 - Plak Şirketi: Musica Records - Şarkı Sayısı: 8 - Katalog Numaraları: Moms / The Wire