rap.frhiphop.frcanlı yayında
✨ AbonelikKayıt ol
RAP.FR
TripleGo - 33
Chronique d'album

TripleGo - 33

Editörün notu7,5/ 10
Yazan Le Stagiaire·

TripleGo, Montreuil'den iki müzisyenin oluşturduğu ve kökenleri 2020 (2017) adlı çalışmaya dayanan grup, yeni stüdyo albümü "33" ile deneysel yaklaşımını daha da geliştiriyor. 22 Mayıs 2025'te Twareg plak şirketinden çıkan bu albüm, kolektifin önceki çalışmalarının, özellikle GIBRALTAR (2023) ve önceki albüm NOIR CARBONE (2024) adlı eserlerin doğrudan bir devamı niteliğinde. Machakil, Yeux Rouges ve topluluk projesi TWAREG 2.1 (2021) gibi yıllar süren müzik çalışmalarının ardından, Sanguee ve Momo Spazz ikilisi, Fransa'da "cloud rap" akımının öncülerinden olduğunu ve formdan ödün vermeden bu konumu koruduğunu bir kez daha kanıtlıyor.

Grubun kendine özgü ses evrenine dalış

Albüm, Dreamin adlı ilk parça ile başlıyor ve bu parça, grubun kendine özgü deneysel seslerini hemen ortaya koyuyor. Bu atmosferik başlangıç, ani değişimlerle etkilemek yerine, yoğun prodüksiyonun, sansürsüz sözlere uygun bir zemin oluşturduğu bir evren yaratıyor. Vokal, kaybolmadan duyuluyor ve bu giriş, albümün gerçek bir kimlik kartı haline geliyor; bu, Momo Spazz ve Sanguee'nin sanatsal vizyonunun tamamen kendi ellerinde olduğunu gösteriyor. Bu sesi onaylamak için dışarıdan herhangi bir katkıya ihtiyaç duyulmuyor; stilistik tutarlılık o kadar yüksek ki, herhangi bir dış müdahale gereksiz hale geliyor.

Tavizsiz anlatı yoğunluğu

Bu önemli parçalarda, yoğun prodüksiyon, hiçbir şeyden kaçınmayan sözlere bir çerçeve oluşturuyor ve girişteki hafifliğe tezat oluşturan ham bir güç sergiliyor. Diğer sanatçılarla farklı dokular yaratmaya çalışmak yerine, ikili, her parçanın konuya katkıda bulunduğu düz bir çizgiyi koruyor. Burada, ses yoğunluğu tek itici güç olarak hizmet ediyor ve bunun, vokal ağırlığı sağlamak için harici işbirliklerine başvurmadan bile bu kadar ağır temaları taşımanın yeterli olduğunu kanıtlıyor.

Stilistik Tutarlılığın Zirvesi

Şarkı listesinde daha ileride, 9. parçada, Class Business, GIBRALTAR (2023) ve NOIR CARBONE (2024) arasındaki yayınlar arasında şekillenen stilistik bir tutarlılığın zirvesini temsil ediyor. Bu parça, ikilinin yolculuğunda hassas bir denge noktasıdır, burada sözler ve ses uyum içinde, herhangi bir uyumsuzluk olmadan etkileşim halindedir. Bu, TripleGo'nun gücünün, 2020 (2017) ile başlayan ve 2025'teki bu önemli çalışmaya kadar devam eden, benzersiz bir vizyonu koruma yeteneğinde yattığının bir kanıtıdır. Prodüksiyon, her öğenin genel amaca hizmet etmek için yerleştirildiği, gereksiz sapmalardan veya bu kapalı evrende yeri olmayan konuk sanatçılardan kaçınılarak dengenin zirvesini temsil ediyor.

Albümün Neşeli ve Yalnız Kapanışı

Albüm, Mamacita adlı son parçayla, hem coşkulu hem de yalnız bir havayla sona eriyor. Bu kapanış, albümün bağımsız bir eser olarak kimliğini kesin olarak belirler ve tanıtım amacıyla yapılan işbirliklerinden uzaklaşır. Bu son parçada, ikili, zamansızlık arayışlarının var olmak için herhangi bir dış onay gerektirmediğini bir kez daha kanıtlıyor. 11. parçada, 33 albümü, kendi benzersiz ses evreninin kavramsal sınırları arasında ikilinin sesinin hüküm sürdüğü, tutarlılık manifestosu haline geliyor. 33'ün kompakt yapısı, 35 dakika 34 saniyelik toplam süresi boyunca 11 parçadan oluşması, her parçanın bu kapalı ses yapısında önemli olduğu, titiz bir düzenleme disiplinine sahip olduğunu gösteriyor. Albüm, önceki baskı olan NOIR CARBONE (2024) ile mantıklı bir devam niteliği taşıyor ve 2020 (2017) ile başlayan sanatsal yolculuğu pekiştirirken, TWAREG 2.1 (2021) projesinin başlangıcından beri korunan tutarlı bir stilistik yaklaşıma sahip. Teknik yönlerin ötesinde, Momo Spazz ve Sanguee tarafından ortaklaşa yapılan prodüksiyon, TripleGo'nun gücünün, dış onaylara bağımlı olmadan kendi kendine yeten bir evren yaratma yeteneğinde yattığını gösteriyor. Dreamin'nin atmosferik derinliğinden Mamacita'nin coşkulu kapanışına kadar görülebilen bu "içeriden" yaklaşım, ikilinin Montreuil'deki köklerinden beri kendi müzikal dilini mükemmel bir şekilde kullandığını gösteriyor. Bu nedenle, albüm ani bir kopuş olarak değil, uzun ömürlü diskografisini sağlam ve zamansız bir sanatsal kimliğe dönüştürmeyi başaran bir grubun doğal bir evrimi olarak konumlanıyor. Bu, "cloud rap" Fransız kodlarına bağlı kalırken, daha deneysel ses alanlarını da keşfediyor. Dreamin ile başlayan ve Mamacita ile kimliği pekiştiren 33, formda yenilik yapmak yerine, zaten kökleşmiş bir kimliği derinleştirmeye odaklanıyor. GIBRALTAR (2023) ve NOIR CARBONE (2024) gibi önceki yayınlardan sonra, bu albüm, ikilinin gücünün, yoğun, tutarlı ve tamamen "içeriden" bir müzik üretme yeteneğinde yattığını bir kez daha kanıtlıyor. Momo Spazz ve Sanguee tarafından yapılan prodüksiyon, eserin merkezinde yer alıyor ve bu albümü, kendi evrenini dış işbirliklerine ihtiyaç duymadan inşa etmeyi başaran bir grubun gelişimini anlamak için önemli bir adım haline getiriyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 22 Mayıs 2025 - Plak Şirketi: Twareg - Şarkı Sayısı: 11 (35 dakika 34 saniye) - Açılış/Kapanış Parçaları: Dreamin / Mamacita - Önceki Albüm: NOIR CARBONE (2024)

🎬 Albümün klipleri

11 clips · art arda oynatma

Parçalar

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11

🔥 Patlayan parçalar

Hip-Hop/R&B sıralaması · hafta: 12/10/2026

  1. 1Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  2. 2Quebec— Drake
  3. 3I Just Might— Bruno Mars
  4. 4Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  5. 5Janice STFU— Drake
  6. 6Dead Fresh— Lil Baby
  7. 7Classic— Drake
  8. 8What You Need— Tems
  9. 9Cinderella— Mac Miller Featuring Ty Dolla $ign
  10. 10So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar

İnceleme yayın tarihi 07/10/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Tüm hakları saklıdır.

Diğer chroniques