Wiz Khalifa - Rolling Papers II

Wiz Khalifa burada bir kopuş sunmuyor, aksine kasıtlı olarak gösterişli bir arkeoloji sunuyor. Albüm, "When I'm Gone" adlı solo parçayla başlıyor ve geçmişe bir yolculuğun zeminini hazırlıyor; ardından şarkı listesi, zaten kökleşmiş bir geleneğe yerleşiyor. Toplamda bir saat on dakika süren, on yedi parçadan oluşan bu koleksiyon, daha çok bir geçmişe dönük çalışma gibi duruyor; prodüksiyon, klasik hip-hop öğeleri ve retro esintiler ile nostaljik bir estetiği güçlendirmek için kullanılan pop unsurları arasında gidip geliyor.

Too $Short ve Chevy Woods: Kaliforniya mirasının bekçileri.

Bu albümün yapısı, basit bir pazarlama stratejisinden ziyade, tarihi bir bağ olarak hizmet eden bir dizi işbirliğine dayanmaktadır. "On My Level" adlı parça, Too $hort'un yer aldığı haliyle, projeyi doğrudan Kaliforniya rap müziği geleneğine yerleştiriyor ve 2011'deki Rolling Papers albümündeki önceki işbirliklerini hatırlatıyor. Bu parçada, San Francisco'lu eski bir rapçının varlığı, Wiz Khalifa'nın aslında belirli bir sanatsal geleneğin mirasçısı olduğunu vurgulayan bir "meşruiyet damgası" gibi işlev görüyor. Aynı mantık, "Star of the Show" parçasında Chevy Woods ile yapılan işbirliğinde de geçerli. Bu işbirliği yeni olmasa da – her iki sanatçı da daha önce "Medicated" (O.N.I.F.C., 2012), "Still Down" (Blacc Hollywood, 2014) ve "The Kid Frankie, Pt. 2" (Wiz Got Wings, 2021) gibi parçalarda birlikte çalıştı – Chevy Woods burada, Pittsburgh'lu rapçinin müzik geçmişinin bir "hafızası" olarak geri dönüyor ve köklerini unutmayı reddeden bir sürekliliği onaylıyor.

Curren$y: Deal or No Deal (2009) ve Blacc Hollywood (2014) ile doğrudan bağlantı.

Bu işbirliği, tesadüfi bir karşılaşma değil; açıkça "Friendly" (Deal or No Deal, 2009) ve "House in the Hills" (Blacc Hollywood, 2014) gibi eserlere gönderme yaparak, günümüzdeki sanatçı ile Curren$y ile olan ilk dönemleri arasında bir köprü kuruyor. Deal or No Deal (2009) eserine yapılan bu doğrudan gönderme, parçayı bir tür sesli kalıntıya dönüştürüyor; Kaliforniyalı rapçinin sesi, Wiz Khalifa'nın kariyerinin başlarında şekillenen ortaklıklarına hala bağlı olduğunu doğruluyor. Curren$y'nin bu parçadaki varlığı, sadece vokal bir doku katmakla kalmıyor, aynı zamanda albümü sanatçının kendi geçmişine kesin olarak bağlıyor.

Middle of You: Nikkiya ve Poo Bear ile pop-rap tarzında bir ara.

Diskinin iki önemli dönemini bir araya getiren "Middle of You" adlı işbirliği, Chevy Woods, Nikkiya ve Poo Bear'in katılımıyla farklı bir ton sunuyor. Burada, rap mirasının yanı sıra pop-rap öğeleri de öne çıkıyor, bu da genel olarak köklerine dönüş amacı taşıyan bir prodüksiyona daha hafif bir dokunuş katıyor. Nikkiya ve Poo Bear'in varlığı, önceki işbirliklerinden farklıdır, çünkü Too $hort veya Curren$y gibi aynı tarihi kökenlere sahip değiller: Onlar, rapçinin gelişmekten kaçınma eğilimini yansıtan bir projede, neredeyse pop yıldızı gibi farklı bir enerji katıyorlar. Ancak, bu parça, projenin genelinde daha az yer alıyor; projenin özü, geçmişteki işbirliklerini kutlamak, yeni ses alanlarını keşfetmekten ziyade.

Black and Yellow - G-Mix: Juicy J, Snoop Dogg ve T-Pain'in bir araya geldiği büyük final.

Albüm, "Black and Yellow - G-Mix" adlı bir parça ile sona eriyor. Bu şarkıda Juicy J, Snoop Dogg ve T-Pain gibi ikonik sanatçılar bir araya geliyor. Bu parça, albümün sonuncusu olarak, rap ve R&B dünyasının birçok efsanevi isminin bir araya geldiği bir "zirve" anı gibi işlev görüyor. Burada sunulan remiks versiyonu, beklenmedik bir prodüksiyonla şaşırtmak yerine, türün önemli isimlerinin Wiz Khalifa etrafında toplandığı, bir nevi "topluluk finali" sunmayı amaçlıyor. Bu, yenilik sunmak yerine kendi mirasını kutlamayı tercih eden bir albümün mantıklı bir sonucu.

Değerlendirme: Bilinçli olarak sade bir dönüş

Rolling Papers II, önceki albümü Laugh Now, Fly Later (2017) ile stilistik bir devamlılık gösteriyor ve Wiz Khalifa'nın denemelerden ziyade tutarlılığı tercih ettiğini kanıtlıyor. Yenilikçi bir albüm olmaktan uzak, bu albüm, ses açısından bir evrim bekleyenler için sindirimi zor bir içerik sunuyor, ancak Rolling Papers (2011) veya Blacc Hollywood (2014) gibi önceki çalışmalarının hayranları için tutarlı bir deneyim sunuyor. Albümün toplam süresi, on yedi şarkısıyla, bazıları için fazla gelebilir. Ancak her bir şarkının belirli bir amacı var: bir işbirliğini hatırlamak, rapçiyi belirli bir sanatsal akıma yerleştirmek veya Batı Yakası'nın mirasını kutlamak. Bu albüm, geleceği icat etmek yerine, tam olarak sahip olduğu bir geçmişi korumayı amaçlıyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 12 Temmuz 2018 - Şirketler: Atlantic, Taylor Gang - Şarkı Sayısı: 17 (1 saat 10 dakika) - Başlangıç/Bitiş: When I'm Gone / Black and Yellow - G-Mix - Konuk Sanatçılar: Too $hort, Chevy Woods, Curren$y, Nikkiya, Poo Bear, Juicy J, Snoop Dogg, T-Pain - Önceki Albüm: Laugh Now, Fly Later (2017)