Yeat - ADL

ADL, Yeat'in alışılmış hızını terk ederek "polished and meticulous" olarak tanımlanan yeni bir yaklaşımla radikal bir stil dönüşümü geçirdiği, zarif bir manifestoyu temsil ediyor. Dangerous Summer adlı EP'nin (Ağustos 2025) bir öncüsü olarak çıkan bu proje, Avrupa ve Japonya'daki seyahatlerden doğrudan etkilenmiş ve aynı zamanda, bir aşk ilişkisinin sona ermesiyle gelen yeni bir olgunluğun izlerini taşıyor. Prodüksiyon, Yeat için nadir bir uygulama olan, kayıt sonrası düzenlemelerden geçti ve Saint-Tropez'deki villalarda, yapımcıları Bnyx ve Sapjer tarafından yönetildi. Bir saat iki dakika süren bu çalışmayı oluşturan 21 şarkı, toplam süresiyle büyük bir hırsı işaret ediyor; ancak bazı gözlemciler, şarkıların hikaye anlatımı açısından bazen kısa olduğunu düşünüyor.

Face The Flamë: İkinci şarkının ham ve elektronik birleşimi.

İkinci önemli parça, 2. sırada yer alan Face The Flamë, albümün çeşitliliğini ilk parçalardan itibaren ortaya koyuyor. Yeat, YoungBoy Never Broke Again ve Grimes'ın bir araya gelmesi, ham bir enerji (YoungBoy) ve pop/elektronik bir kontrast (Grimes) sunuyor, bu da agresif rap ile elektronik müzik arasındaki gerilimi mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Bu parçada, YoungBoy Never Broke Again'in varlığı, Shmunk (AftërLyfe, 2023) albümündeki önceki performansını hatırlatırken, Grimes elektro-pop bir katman ekleyerek sese farklı bir boyut kazandırıyor. Bu birleşim, rap'in agresifliği ile sentetik akıcılık arasında güçlü bir kontrast oluşturuyor ve Yeat'in, "slick" tarzı akışını ve efektlerini tamamen feda etmeden, bilinmeyen alanları keşfettiği bir dönemi işaret ediyor. Bu parçadaki yoğun vokal kullanımı, albümün genellikle uyumsuz olan farklı dünyaları bir araya getirme çabasını gösteriyor.

Griddlë & My Way: 4. ve 8. parçalar arasında R&B ve Indie müziğin birleşimi.

Melodik devamlılık, 4. şarkı olan Griddlë ile sürüyor; burada Don Toliver, R&B/Trap tarzındaki melodik öğeleri güçlendirerek, ikilinin önceki işbirliklerindeki gibi bir çizgiyi koruyor (NEW HIGH, LYFESTYLE, 2024). Daha sonra, 8. şarkı olan My Way, Julia Wolf'un katılımıyla, projeye alternatif veya indie pop bir hava katıyor ve böylece müzikal yelpazeyi geleneksel trap türünün ötesine taşıyor. Bu iki şarkı, Yeat'in işbirliklerini nasıl kullanarak farklı müzikal yaklaşımlar sunduğunu gösteriyor: Don Toliver, albümü akıcı ve melodik bir R&B geleneğiyle birleştirirken, Julia Wolf, şehir müziğinin standartlarından farklı, indie bir renk katıyor. Bu, birinin sıcak vokal tonu ile diğerinin alternatif ve taze yaklaşımı arasındaki denge, albümün uzun süresine rağmen belirli bir çeşitliliği korumasını sağlıyor.

Went Wrong: 070 Shake'in dokusu, 15. şarkıda.

Albümün yaklaşık üçte birinde yer alan 15. şarkı, "Went Wrong", 070 Shake'in katılımıyla, albümün genel atmosferinde önemli bir değişiklik sunuyor. Bu parçada, 070 Shake kendine özgü bir ritim ve eşsiz bir vokal dokusuyla, albümdeki daha pürüzsüz prodüksiyonlara zıt bir hava katıyor. Onun kendine has, hırçın sesi, daha özenli düzenlemelerin önüne geçerek, "polished" gibi bir projede gerekli olan bir dokusal kırılma yaratıyor. Bu işbirliği, Yeat'in modern trap müziğinin tekdüzelik sınırlarını aşan, alternatif vokalleri projelerine dahil etme yeteneğini gözler önüne seriyor. 070 Shake'in bu özel şarkıya getirdiği doku, albümün sadece klasik işbirliklerine değil, aynı zamanda sıra dışı seslere de yer verdiğini gösteriyor.

Abartılı bir hırsın sonucu: Ana akıma uyum mu?

Albüm, Purpose General adlı bir parça ile başlıyor; bu parça, ilk konuk sanatçıların yer almasından önce bile bu stilistik değişimin temellerini atıyor. Albüm ise Up From Here ile sona eriyor ve bu proje için bir saatlik iki dakikalık süreyi tamamlayan bir sonuç sunuyor. Bu yapı, Yeat'in kayıt seanslarından sonra kendi bestelerini yeniden yorumladığı bir yolculuğu kapsıyor; bu, onun için yeni bir uygulama ve Avrupa ve Japonya'daki ilham verici seyahatlerinden etkileniyor. Saint-Tropez'deki villalarda Bnyx ve Sapjer ile birlikte gerçekleştirilen prodüksiyon, Jon Hassell gibi sanatçıların ambient müziğini dikkatlice dinleyerek potansiyel örnekler belirlemeyi de içeriyor; bu da sanatçı tarafından tanımlanan "polished and meticulous" yönünü güçlendiriyor. Bu titiz yaklaşım, önceki çalışmalarının hızlı temposuyla tezat oluşturuyor ve LYFESTYLE (2024) ile kariyerine kadar hakim olan hızlı dönemle keskin bir ayrılık oluşturuyor. Elton John, Kid Cudi veya Swizz Beatz gibi çok çeşitli isimlerin yer aldığı bu kadar çok konuk sanatçının varlığı, genellikle uyumsuz olan farklı ses evrenlerini bir araya getirme arzusunu gösteriyor. YoungBoy Never Broke Again ile Shmunk (AftërLyfe, 2023) ve Don Toliver ile NEW HIGH (LYFESTYLE, 2024) arasındaki geçmiş işbirlikleri, bu konuk sanatçı stratejisinin yeni olmadığını gösteriyor; ancak burada, on şarkıda bu strateji en üst düzeye çıkarılıyor. Julia Wolf'un alternatif pop'undan Don Toliver'ın akıcı R&B'sine ve 070 Shake'in kendine özgü flow'una kadar uzanan bu eklektizm, geniş bir ses kimliği yaratıyor; ancak bazı eleştirmenler tarafından net bir sanatsal yön eksikliği olduğu düşünülüyor. Bu albüm, böylece, ana akım müzikle bir köprü görevi görüyor ve bu cilalı manifestoyu tanıtmak amacıyla duyurulan Love/Lyfe Tour'u potansiyel olarak hazırlıyor; bu manifestoda rap'in agresifliği, özenli ve düşünceli bir estetikle bir araya getirilmeye çalışılıyor. ADL'nin değerlendirmesi karmaşık; hem hırsı nedeniyle takdir görüyor hem de aşırılığı nedeniyle eleştiriliyor. Metacritic'e göre, proje "mixed or average" notları aldı ve ortalama bir puanı 54/100 oldu. Clash için albüm, şişirilmiş ve bazen amaçsız görünüyor; teorik olarak iki yüzü arasında tutarlı bir kimlikten yoksun. YoungBoy Never Broke Again'den Elton John'a kadar uzanan geniş işbirliği listesi, net bir sanatsal yön eksikliğinin bir kanıtı olarak görülüyor; bu, harika dekorlara sahip ancak az senaryosu olan bir "widescreen blockbuster" gibi. Anthony Fantano ve Paul Attard (Slant için), albümün Yeat'i tanımlayan tuhaf kişiliği feda ettiğini ve Kanye West'ten ilham alan ana akım müziklere yöneldiğini belirtiyor. Mosi Reeves (Rolling Stone), bu stilistik evrim çabasında olumlu bir gelişme olduğunu belirtirken, bazı şarkılardaki aşırılıklar, örneğin Geek Luv veya Silk Face, yeni olmayan bir dinleyici kitlesi için bir engel olarak görülüyor. 21 şarkıdan oluşan ve bir saat iki dakika süren bu proje, aşırı olarak algılanıyor; sanatçının özgünlüğü, sadık hayranları yabancılaştırabilecek ve geniş bir ana akım kitleyi etkilemeye çalışan bir uyum stratejisinin kurbanı olarak görülüyor.

Teknik Bilgiler

- Çıkış Tarihi: 27 Mart 2026 - Şirketler: Capitol Records, Field Trip Recordings, Lyfestyle Corporation - Şarkı Sayısı: 21 (1 saat 02 dakika) - Açılış/Kapanış: Purpose General / Up From Here - Konuk Sanatçılar: YoungBoy Never Broke Again, Grimes, Elton John, Don Toliver, BNYX®, Julia Wolf, King Kylie, Kid Cudi, 070 Shake, Swizz Beatz, Joji - Önceki Albüm: LYFESTYLE (2024)